Bülbül İçin

Öyle işte bana kalsa gitmezdim bi yere.Onun olmadığı bir yere gitmezdim.Eminim ki ona da zamanında sorsanız o da gitmem derdi.Sensiz kalamam derdi.Şimdi başka şehirlerdeyiz bu ne kadar ironik değil mi?
Unuttum hepsini bir günde.Sonra babam dedi ki'Hayatına birisi girer işte o zaman hayatını ondan öncesi ve sonrası diye ayırırsın'
Yandığım gibi yansaydınız anlardınız beni kül olmanın hiç bir değeri olmayan bir yerde.Unutulmuşlukların ortasında.Ama mevzu neydi biliyor musunuz?Mevzu çok basitti.Kalbime bir bardak su dökseydi yemin ederim yaşardım.

Aşklarımız seviyor sevmiyor yapılmış bir papatyanın yaprakları gibi orda burda.Son yaprak sevmiyor.

Son yaprak sevmiyordu.Eğer onu o an kabul etseydim bakmasaydım gözlerine bu kadar yorulur muydum?Bu kadar uğraşır mıydım bulduğum her sivri hayatla kalbimdeki ismini kazımayı?Bunun cevabı onun kadar yok.

Son yaprak sevmiyordu.Bir fal ilk defa babam kadar haklıydı