Just Once My Shy Odessa
- Membaca 2,535
- Vote 113
- Bab 14
PROLOGUE
Narinig ko ang isang pamilyar na boses...si Peter! Dali dali akong sumilip Mula sa bintana ng kuwarto ko. Ayun siya nakatayo sa harapan ng Bahay ni kuya Zacharry.
"Zach! Andun na si Arth sa pilahan ng trisikel inuugatan na daw siya sa tagal natin!"
Nagulat pa ako ng lumingon siya sa gawi ko. Patay nakita niya ako. Kumaway siya sa akin. Agad akong nagtago sa likod ng kurtina ng bintana ko. Narinig ko siyang tumawa. Naku Odessa nakakahiya.
Pagsilip ko uli....Wala na siya... baka pumunta na sila sa pilahan ng trisikel. Crush ko si Peter...Basta gustong gusto ko siya. Kaso alanganin lang ako sa kanya. Hindi kasi ako kagandahan... masasaktan lang ako kung aasa ako na mapansin man lang niya.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Tear Drops
PROLOGUE "Bakit andito ka Carmen?" Galit na bulyaw ni Owen. "K-kasi magdadalawang Buwan ka nang hindi nagpapakita sa akin e... nag-aalala lang ako." mangiyak ngiyak kong sambit habang nakahawak sa gate ng Bahay niya. Ni hindi man lang niya ako pinapasok. "Pupuntahan naman kita dun ah." Akmang tatalikod na siya ng magsalita ako. "Buntis ako. Owen!" Nilingon niya ako. "Nagpapatawa ka ba?" Umiling ako saka ko inabot ang ultrasound results. Matagal niyang tinitigan yon sabay dukot sa bulsa ng pantalon niya saka niya kinuha ang Pera mula sa wallet niya saka iyon ibinigay sa akin lahat. Maang akong napatitig dito. "P-para saan ito?" "Ayaw ko ng makita ang pagmumukha mo kaya umalis ka na!" Mariin nitong Sabi. "Kahit kelan hinding hindi kita magugustuhan! Pampalipas oras ka lang. Tignan mo nga ang hitsura mo! Kasalanan mo kung bakit ka buntis ngayon! Kasi uto-uto ka!" Tumulo na ang mga luha ko. Napakapit na lamang ako sa tiyan ko. Tumalikod na siya sa akin saka ako nagsalita. "Wag kang mag-alala Owen kahit anino ko hinding hindi mo na makikita... sana sinabi mo na pampalipas oras mo lang pala ako...Akala ko kasi totoong mahal mo ako...hindi ko naman ipipilit sayo ang sarili ko e ...Sige salamat sa oras mo." Saka ako marahang naglakad palayo sa Lugar na yon. Wala akong kamag anak. Alam ni Owen yon dahil sa Bahay Ampunan niya ako nakilala. Pinahid ko ang mga luha ko. Nagkamali ako ng pinagkatiwalaang tao. "Sorry Baby...tingin ko Ikaw at ako na lang."Lengkap
Magkano ang pag-ibig mo?
PROLOGUE "Wag mo naman akong iwanan. Please Julio..." iyak ko habang patuloy sa pag-impake ng mga damit ang Asawa ko. "Pumirma ka na sa Annulment ng Kasal natin diba kaya wala na tayong koneksyon sa isa't isa." marahas na sambit nito sabay tulak sa akin. Hindi naman talaga niya ako minahal. Kinailangan niya lang ako para makuha ang mga mamanahin niya mula sa Lola niya. Ngayong namayapa na si Doña Constansa Wala na akong silbi sa kanya kaya itinapon na lamang niya ako na parang basura. "Sayo na itong Bahay na to bilang kapalit ng pagbibigay aliw mo sa akin gabi gabi." saka ito tuluyang umalis. Ang sakit sakit. Ibinigay ko lahat ng kaya kong ibigay pero nagawa pa din niya akong iwanan. ©️All rights reserve 2023Lengkap
Stranger's Again
"Akala ko magiging maayos tayo pagbalik ko." mahinang sambit ko habang nasa loob ng Confession Room. "Bakit, Abel?" Isang mahabang buntong hininga lamang ang isinagot nito sa mga sinabi. "Hindi ko akalaing Diyos pa pala ang magiging kaagaw ko sayo!" hindi ko na naiwasan pa ang pagtulo ng mga luha ko. "Ang sama ng loob ko sa mga nangyari bakit? gusto kong malaman kung bakit!" "Kaawaan ka ng Diyos Anak---." Marahas kong pinahid ang mga luha ko saka ako tumayo. "Hindi mo ako Anak, Abel!" saka ako nagmamadaling lumabas ng Confession Room. Ang sakit-sakit hindi ko akalaing magiging ganito kami ni Abel pagkatapos ng Apat na taon! ------------------------------ Ang pagkakapareha ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari at hindi ko po sinasadya. Ito po ay Orihinal kong likha 😁Lengkap
My Babies Father Is My Ex-Boyfriend (COMPLETED)
Isa pong paalala,Hindi nag eedit si author sa mga bawat chapter nito hehhehe,yan lang Prologue: "zack..Wag mu akong iwan please...Wag mo akong iwan sa ganitong sitwasyon.."ani ko sabay luhod sa knya at umiyak "im sorry rein,but im going to broke up with you now..Im tired..Im very very tired.."ani nya at umiwas ng tingin sakin...Alam kong sa mga mata nya na may tinatago siyang sekreto sakin..Na ayaw na ayaw nyang malaman ko.. "please zack..Gagawin ko ang lahat para lng hindi ka mawala sakin..zack please im begging you.."---sabay hawak sa kamay nya.. "patawad rein..Maiintindihin morin ako sa huli..Kong bakit gagawin koto sayu ngayon..i go now mag iingat ka..Wag mong papabayaan ang sarili mo.."ani nitu at tuluyang tinalikuran ako dito sa park.. ano bang tinatago mo sakin zack..Bkit ayaw mong ipaalam sakin ngayun..at sana tama nga ang desisyun mong iwan ako sa ganitong sitwasyon nating dalawa ngayun..Tinitingnan kunalang sya sa malayo..At tuloyang humahagulgol ng iyak.. "hayaan mo na sya rein nandito na ako.."--ani ng sa likuran ko diko alam kong sino ito...Nilingon ko ito at biglang niyakap kona lang sya..Bakit nya alam ang pangalan ko..Sino sya..Bago pa ako kumalas sa pagkakayakap sa knya ay bigla nalang akong nahilo at natumba..Pero naramdaman kona lang na may bumuhat sakin.. ..May nagbabasa bahLengkap
ANG PAMANA NI LOLO
Prologue Mama! May sulat po para daw po saiyo!! tawag ko kay mama. Halika bigay mo saakin dito ! sino ba ang nag dala niyan tanong ni mama . Di ko po kilala ma eh tika lang tanongin ko muna si kuya!! sabi ko kay mama pero pag balik ko sa may pintuan ay wala na doon ang lalaki kanina. Ma wala na umalis na siya!! sigaw ko . nasa cr kasi si mama nag lalaba maliit lang ang tirahan namin at nasa squatter kami nakatira dahil maliit lamang ang kinikita ni tatay sa pag ko construction at 3 kaming magkakapatid na pinaaral si mama naman ay nag lalabandera kaya sakto lang yung sahud ni tatay pang bayad bill sa bahay at pang baon namin ang kinikita naman ni nanay sa pag lalabandera ay sakto pangkain lang namin sa araw araw. Kahit ganito sitwasyon namin proud parin ako sa mga magulang ko kasi nakikita namin ang pag sisikap nila maitaguyod lamang kaming magkakapatid. Oh nasaan na ang sulat Ayanhes?? sabi ni mama. andito ma !! sabay abot ko kay mama . binasa ni mama ng tahimik ang sulat na para sa kanya tamang tama naman ay dumating si tatay na may dalang meryenda!! Papa wow ano yan!! masaya kong sabi kay papa panganay ako saming tatlo Ako si Ayesha at bunso namin si Ayolo pero kahit panganay ako ay malambing parin ako kay papa. Paborito mo anak Pizza Hawaiian!! nakangiting sabi ni papa. wow thank you papa!! maya maya ay lumapit si ayesha ng nakasimangot . Oh anak Aye bakit nakabusangot mukha mo ? tanong ni papa sa kapatid ko. papa kasi puro paborito ni ate binibili mo ah pano naman yung samin ni Ayo?? nagtatampong sabi nito. hay!! naku ang dalaginding ko nag tatampo nanaman wag kang mag alala dahil may French fries ako galing sa Jollibee !! nakangiting sabi ni papa. wow! thank you pa!! oh nasaan ang mama niyo!!? tanong ni papa. maya't maya ay narinig namin ang iyak ni mama.. Elisa anong nnagyari bat ka umiiyak?? Si Papa arniel Wala na!!! iyak na sabi ni mama.. Wala na ang lolo namin!!!!.......... _____________ next???Lengkap
Just Once my Lovely Luna
PROLOGUE "Please don't leave me... I'll grow up someday.... Diemoon... please..." she hug me like there's no tomorrow. Her eyes we're wet by her tears damn! Nagsusumamo si Luna. Pero hindi to pwede. Hindi pwedeng magkagusto ako sa isang batang tulad niya. For God sake! She's only Fourteen it's a f*cking 10years gap between us! "I'm sorry Luna... ikakasal na ako..." I saw her face... she was confused... she shook her head and run away... I know what I did was wrong... It's very impossible for us to survive loving each other with our gap....f*ck our age gap! Makakalimutan din ako ni Luna... She deserves to have a guy like her ages... and it's not me "Sorry..." ------------ PAALALA Ito po ay Orihinal kong likha ang pagkakatulad ng mga Pangalan, Lugar at Pangyayari ay hindi ko po sinasadya. Plagiarism is crime Copyright ©️Lengkap
The Innocent Killer (Tagalog)
Prologue: Sa tahimik na bayan ng San Rafael, nakatayo ang isang malaking bahay na tila itinago ng makakapal na punongkahoy at matataas na pader. Sa labas nito'y mukhang perpekto-maliwanag ang mga bintana tuwing gabi, masagana ang hardin, at ang tunog ng halakhakan mula sa apat na magkakapatid ay tila musika ng kaligayahan. Pero sa likod ng pader na iyon, nagtatago ang isang lihim na magbabago sa kanilang mundo magpakailanman. Isang maulang gabi, bumalik ang mga magulang ng magkakapatid mula sa isang linggong trabaho sa Maynila. Ang dapat sana'y masayang pagsalubong ay nauwi sa isang karumal-dumal na trahedya. Sa sumunod na umaga, natagpuan ang kanilang mga katawan-duguan, wasak, at iniwan sa mga posisyong tila binalak ng isang sadistang mastermind. Kasama nila ang tatlong magkakapatid na pinaslang sa parehong brutal na paraan. Pero may isang nakaligtas. Ang panganay na anak na si Joash, ang idad ay nasa dalawampu't tatlong taong gulang na tahimik at masunurin, ay natagpuan sa loob ng isang aparador-hindi umiiyak, hindi nagagalit, pero nananatiling walang emosyon. Walang bakas ng sugat sa kanya. Tila siya'y inosente. Ngunit bakit parang may kakaiba sa kanyang mga mata? Parang may kwentong gustong ikwento, pero pinipiling manatiling lihim. "Joash," tanong ng pulis na humahawak sa kaso, "may nakita ka ba? Sino ang gumawa nito?" Tumingin lang si Joash sa bintana, na parang walang narinig. Pero sa kanyang isipan, malinaw ang bawat detalye ng gabing iyon-ang mga tunog ng sigaw, ang amoy ng dugo, at ang malamig na halakhak na umalingawngaw sa kanyang mga alaala. Hindi niya alam kung paano niya itatago ang lihim na iyon, ngunit isang bagay ang malinaw: ang inosenting killer ay hindi basta-bastang matutuklasan. Ang tanong, hanggang kailan?Lengkap
Until then
PROLONGED "Noah!" masayang tawag sa akin ni Lily...kababata ko Siya pero masmatanda ako ng tatlong taon. "Bakit?" Huminto siya sa pagtakbo. "Malapit na ang Birthday ko. Anong regalo mo sa akin?" "Ha? Kelangan pa ba nun?" "Oo! Ang yaman yaman mo tapos ang kuripot mo!" apo siya ng katiwala namin dito sa Hacienda. Nagkikita kami sa tuwing nagbabakasyon kami ng pamilya ko dito sa Leyte. Natawa ako sa sinabi niya. Si Lily ang dahilan kung bakit ako pumupunta Dito sa Lugar na to...si Lily ang pinakamagandang bulaklak na nakita ko. "Syempre may regalo ako Sayo! Saka ko na ibibigay ha para surprise." Nagtatatalon siya sa tuwa. Napapangiti niya ako sa mga simpleng reaksyon niya na walang halong kaplastikan. "Salamat...Noah..." Sabay yakap niya sa akin.Lengkap
My Fallen Angel (Soon to be Published under Albatrozz Publishing)
PROLOGUE "F*ck Eros! Saan nyo kinuha yung babaeng ini-regalo nyo sa akin ha?!" nagulat silang lahat. Nakangiti si Eros. "Bakit Kuya Damian hindi ba magaling? Si Kuya Sethorino ang pumili nun." "Wow! Buong buo pangalan ko ah. Bakit Kuya. Maganda naman siya diba." Sabay ngisi nito. Tumawa si Demitri. "Hoy Demitrio wag kang tatawa tawa diyan ha. Isa ka din e kayong tatlo nagplano nito no!" bulyaw ko. "Relax Kuya Damiano. Kami naman ang nagbayad e. So Anong problema?" kibit balikat ni Demitrio. Pabagsak kong nilapat sa Conference table ang mga kamay ko. "Ang problema ay BIRHEN lang naman yung pinik-ap nyong Babae!" Tumawa si Kuya Santiago. "So Yun nga ang problema. Asan ang babae?" Tumikhim ako saka umayos nang pagkakatayo. "P-pagising ko wala na sa kama ko e. Loko kasi tong tatlong to!" Nagtawanan lang silang lahat.Lengkap
My Sweet Seven
"Hindi ako tomboy! Kaya kung pwede lang noh tumabi ka sa dinadaanan ko!" sigaw ko sa matangkad na lalaking nakaharang sa hallway. Sa pagkakaalam ko Marco ang pangalan ng lalakeng ito. "Ows talaga? Sige nga kung Hindi ka nga Ganon o di patunayan mo. Halikan mo ako." "Ah. Ganon? Isang halik lang ba?" tanong ko. Ngumiti ito at tumango. "Okay." ipinikit nito ang mga mata at nagaabang na sa halik ko. Ganon din ang mga tropa niya. Kaya binigyan ko siya ng isang malakas ng suntok. O di dugo nguso niya sabay takbo naming tatlo nina Hunter at ni Winter. Tawa kami ng tawa ng makarating na sa parking lot. "Ang galing mo ate!". sabay na sambit ng kambal. Nagtago pa kami para Hindi kami makita ng mga Teammates niya.Lengkap
PROLOGUE "Bakit andito ka Carmen?" Galit na bulyaw ni Owen. "K-kasi magdadalawang Buwan ka nang hindi nagpapakita sa akin e... nag-aalala lang ako." mangiyak ngiyak kong sambit habang nakahawak sa gate ng Bahay niya. Ni hindi man lang niya ako pinapasok. "Pupuntahan naman kita dun ah." Akmang tatalikod na siya ng magsalita ako. "Buntis ako. Owen!" Nilingon niya ako. "Nagpapatawa ka ba?" Umiling ako saka ko inabot ang ultrasound results. Matagal niyang tinitigan yon sabay dukot sa bulsa ng pantalon niya saka niya kinuha ang Pera mula sa wallet niya saka iyon ibinigay sa akin lahat. Maang akong napatitig dito. "P-para saan ito?" "Ayaw ko ng makita ang pagmumukha mo kaya umalis ka na!" Mariin nitong Sabi. "Kahit kelan hinding hindi kita magugustuhan! Pampalipas oras ka lang. Tignan mo nga ang hitsura mo! Kasalanan mo kung bakit ka buntis ngayon! Kasi uto-uto ka!" Tumulo na ang mga luha ko. Napakapit na lamang ako sa tiyan ko. Tumalikod na siya sa akin saka ako nagsalita. "Wag kang mag-alala Owen kahit anino ko hinding hindi mo na makikita... sana sinabi mo na pampalipas oras mo lang pala ako...Akala ko kasi totoong mahal mo ako...hindi ko naman ipipilit sayo ang sarili ko e ...Sige salamat sa oras mo." Saka ako marahang naglakad palayo sa Lugar na yon. Wala akong kamag anak. Alam ni Owen yon dahil sa Bahay Ampunan niya ako nakilala. Pinahid ko ang mga luha ko. Nagkamali ako ng pinagkatiwalaang tao. "Sorry Baby...tingin ko Ikaw at ako na lang."
Detail lengkapPanduan Muatan