TUTUKLU

Gözünü prangaların ardında açmış uzun bir süre o prangalara mecbur kalmış yüreğim ilk kez böylesine tutuklu kalacakmış , bilemezdim ..

Burada odalar biraz soğuk, neden bilmiyorum. Zaten üşümüyorum... Aslında çok ses var ama ben sessizliği duyuyorum. Bunca sesi bastıran büyük bir sessizlik... Nasıl mümkünse ondan daha sessiz bir gözyaşı. Burada herkes mutlu mutsuzlardır, herkes güler ama kalbini tuta tuta güler. Neden mi? Kırıktır o kalp, yalnız ve soğuktur. Gülüşlerin bir sınırı var, hep bir yere dokunur ; bir anıya... Şimdi kapatın gözlerinizi bir kalabalık hayal edin, her yaştan. Ne duyuyorsunuz? Gürültü? Haayır unutun şimdi o kalabalığı, o sesi. Ben seda, yetim seda. Demir bir ranzaya paslanana kadar arkadaş olmuş ve 20 sinde hala o sincaba sarılan bir kız çocuğu. Hikayesi kısa bir kız...