LACİVERTE SÜRGÜN
- Reads 391,806
- Votes 21,975
- Parts 38
MatureComplete Tue, Sep 9, 2025
"Hayal ettiğimden daha da güzel bir gelin oldun Asuman Karalı. Kalbim kalbine mezara kadar mühürlü, hiç bir güç sana olan bağlılığımı delemez yada zedeleyemez. Sen benimsin, ben seninim. Sen benim alın yazımsın, yüce Allah'tan bir hediyesin. Ben hediyemi koruyup muhafaza edeceğim, kalbimdeki lale tarlasına her gün senden sayısız tohumlar ekeceğim ve seni son nefesime kadar kucaklayıp seveceğim."
Kelimeleri kalbime nakış nakış, ilmek ilmek işlendi. Altay kalbime öyle bir kazındı ki, kalbimin her yeri onun aşkıyla, sevgisiyle doldu taştı tüm vücuduma tüm hücrelerime yayıldı.
.
.
.
.
ilk kelimeleri 4 Temmuz 2023 tarihinde yazılmaya başlandı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
ZEMHERİ (Tamamlandı)
'' Sana söz, soyadım soyadın olana kadar bitmeyecek bu mevzu. '' bir yemini daha dillendirdi son kez. '' Kendine dikkat et. Seni seviyorum. '' diyerek çekti ellerini üzerimden. Sarılmamıştı hâlbuki sadece ufak bir temasla bile sıcacık olan bedenim çekilmesiyle buz kesti. Geri geri yürüdü, sırtını dönmedi bahçe kapısından çıkıp arkadaşlarının beklediği yere yürüdü. Gitmek istemediği bariz belli olurken bakışlarını benden çekmeden bindi arabaya. '' Bende... '' dedim sessizce sadece. Dolu dolu bakan gözlerimle sadece mırıldandım içim sökülürcesine son kez. Kendine dikkat et demiş ve gitmişti. Herhalde anlamıştı bu kalbin ve bedenin tamamen ondan ibaret olduğunu sonunda. Ama yine şaşırtmayıp bencilce davranmış ve kendini düşünmüştü. Görüş açımdan çıkan arabayla sendeledim olduğum yerde. Sanki ayağım koca bir boşluğa girmiş gibi sendeledim. Birilerinin ayak sesleri duyuldu, Demet'in sesiyle duraksadım ardından. '' Ne oldu Bahar? '' diye sordu. '' El olduk, ziyan olduk Demet. İşte tüm olan bu... '' dedim mırıldanarak. Ve kapattım o gece Demir defterini. İlk aşkımı sonsuzluğa gömecek ve bundan sonra adını anmayacaktım. Kalbimi onunla beraber ilk kez aralarken yine onunla beraber kapatmıştım sonsuza dek...Complete
Kaybedilmiş Hazlar
"Akın!" dedim, çığlık atarcasına. "Ela, git buradan." Dudağındaki yara, iki kelimesiyle daha da açılarak kanamasını arttırdı. Onu zerre umursamadan aramızdaki mesafeyi hiçe indirdim. Burnu, kaşı ve dudağı çok kötü kanıyordu. "Seni bu halde bırakacağımı düşünüyorsan tam bir aptalsın." Tir tir titreyen elim, kanayan kaşına dokunmak için havalandı ki yüzünü hışımla benden uzaklaştırdı. "Elin kirlenmesin," dedi, bahsettiğinin kandan çok daha fazlasını anlatırcasına. "Kirlensin," dudaklarım, buruk bir gülümseme ile kıvrıldı. Omuzlarım, umursamazca hareketlendi. "...sen yıkamaz mısın?" Hangi benliğim, onun dibinden ayrılmamaya yeminli? Parmağımı üstüne bastıramadığım bir şey, kontrolü eline alıp beni onun karşısında bu hale düşürdü. İlk günden bu yana inatla durduğum yer; hiç değişmedi. Değiştiremedim... "Ela-..." dertli bir nefesle sarf ettiği ismim, tenimi yalayıp geçen bir meltem misali iç gıdıklayıcı. "Akın." dedim, onun ıssızlığını yok edecek bir netlikte. Göz kapakları yorgunlukla kapandı. İlk kez, beni bu kadar içeri aldığını fark etmemle göğsümdeki yumru kendini, dengem ise varlığını kaybetti. Korkakça bir kez daha uzandım kaşındaki yaraya. Bu sefer kaçmadı, belki de kaçamayacak kadar yorgun... "Canın çok acıyor mu?" Ağlamaklı sesim, kendime dahi yabancı. Ben çocukken bile bir elin parmağını geçmeyecek kadar düştüm. Açık bir yaranın acısını unutalı seneler oluyor lakin bu, onunla hikayemizin başından beri yaptığım en iyi şeyi gerçekleştirmeme engel değil. Empatiyi... Parmak uçlarım, elmacık kemiklerinin üzerine dokunduğu vakit ürperişini dikildiğim yerden gördüm. Saniyeler sonra buz kesmiş elimin üzerine kapanan sıcacık avucu ile sıra bana geçti. İsmini koyamadığım bir hissiyatla döndü başım. Birazdan sarf edeceği o sözcükler ise kaderime öyle bir düğüm attı ki
NAPOLYON'UN MENEKŞELERİ
"...Josephine haklı bir kibir içinde Napolyon'un kendisini bırakamayacağını düşünüyormuş. Seferde bile aklına ilk düşen şeyin kendisi olduğunu bildiği için yerinin sarsılmayacağına kanaat getirmiş... ama yanılmış! Napolyon önceliği ülkesine vermiş ve başka bir kadınla evlenip o çok istediği erkek çocuğuna sahip olmuş..." Sesi git gide yükselip hissettiği bütün sinirini yansıttığında kaşlarımı çattım. Kafamı döndürüp ona baktığımda onun da kaşları çatılıydı. Neyi olduğunu sormak üzereyken konuşmasını sürdürdü: "Josephine ise bildiğin dumura uğramış. Öyle büyük bir şok içindeymiş ki, neyin olup bittiğinin farkına varamamış bile! Napolyon'un... o savaşta bile kendisinden vazgeçmeyen Napolyon'un kendisini hayatından çıkardığına inanamamış. Ama hayat böyledir ve insanların öncelikleri vardır. İstese de... istemese de bir seçim yapmak zorundadır. Buna ben de dahilim..."Complete
Evim Sensin
Berdele kurban giden genç kız
YÜREĞİNE SOR (TAMAMLANDI)
Bir kuşun kanatlarında gizliydi belki de aşk. Onun her kanat çırpışında savrulan kokusunda. Bir neyin boğumlarında gizliydi o her feryat ettikçe senin arş-a yükselen sesinde. Belki de bir semazenin rabbine koşuşunda döndükçe yaklaşmasında. Peki sen nerede saklıydın sevgili.. Dilimde , gözlerimde yoksa Yüreğimde... Peki herkes görüyorda bir ben niye bulamıyorum seni ... Neden her yüzünü gördüğümde gözlerim kör oluyor.. Neden adını her andığımda dilim kalbime kor olup düşüyor.. Belki de önce kör olmak sonra yanmaktır aşk... Şimdi sen bana peki ben seni nasıl bulurum diyorsun ya.. Benim yerim belli sevgili ta ezelden yerleşmişim oraya Beni sadece YÜREĞİNE SOR... Çünkü ben hep oradayım... Yarım kalmışlıklarını birbirleri ile tamamlayan üç koca yürek Mihrali,Ahmet ve İbrahim. Tüm yaşadıklarına rağmen yürekleri hep tamamladı birbirlerini. Ve asıl şimdi başlıyordu tüm sınavları ya eksilerek devam ediceklerdi hayatlarına yada hep bir fazlalaşarak.Complete
KALBİMDE TÖRE
Kalbimde Töre... Bazı aşklar vardır, yaşanması için değil, savaşılması için doğar. İki düşman aşiret... İki farklı kader... Ve töreye kurban edilmiş bir evlilik. O, sert bakışlarının ardına duygularını saklayan bir adam... Kendi kurallarına göre yaşayan, ama kalbi ilk kez kontrolünden çıkan biri. O ise, susmayı öğrenmiş ama içindeki fırtınayı durduramayan bir kadın... Töreye boyun eğmiş gibi görünse de, aslında özgürlüğü için savaşan biri. Zorla bir araya gelen iki hayat... Zorunlulukla başlayan bir evlilik... Ve yavaş yavaş filizlenen, en yasak duygu: aşk. Ama bazı aşklar kolay kazanılmaz... Çünkü bu hikâyede sadece kalpler değil, Töre de söz sahibi. Kalbimde Töre... Aşk mı kazanacak, yoksa töre mi? Ve en önemlisi... Bir kalp, ikiye bölünebilir mi?
kırık kaderler
Mardin'in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.
Frezya
"Kes şu saçmalığı! Babandan intikam almak için yeterince küçüldün abartma artık." Barlas öfkeyle yüzüme doğru konuşurken dudaklarının dudaklarıma değmesiyle aklım başından gittiği için sarsak bir şekilde başımı iki yana salladım. Bana ne olduğunu bilmiyordum ama tam şu an hiç olmaması gereken bir şeyler oluyordu bana. "Babamdan intikam almaktan dün gece vazgeçtim ben. Sadece niye gözlerime bakmıyorsun merak ettim. Az önceki şeyi de bilerek yapmadım." fısıltı şeklinde konuşmama karşılık Barlas tek kelime etmezken burnumu bilinçsizce Barlas'ın çenesine sürtüp ensesindeki elimi saçlarına kaydırdım. "Yapma." "İstiyorum. Tam şu an." söylediklerim beni bile şaşırtırken neden bu kadar yoğun bir istek duyduğumu algılayamayarak kaşlarımı çattım ancak tam o esnada Barlas'ın belimdeki eli saçlarıma çıkınca kendime karşı koymamın bir anlamı olmadığını görerek dudaklarımı Barlas'ın dudaklarına sürttüm. "Bu geceyi yaşanmamış sayarım Hazel. Açık açık söylüyorum. Yok sayarım bu geceyi." Barlas sert duvarlarını indirmiş bir şekilde dudaklarımın arasına doğru fısıldarken yaptığım şeyden çok pişman olacağımı bile bile başımla onu onaylayıp dudaklarını dudaklarıma kapatmadan hemen önce fısıldadım. "Yok sayalım."Complete
NAZLI SEVDA
Hayatın gerçekleri ile küçük yaşta tanışmış olmasına rağmen hayattan ümidini hiç kesmemiş bir kadın ile, hayata öfkeli bir adamın hikayesi. Bu nazlı bir sevdanın hikayesi... NAZLI & YUSUF "Benim güzel, Nazlı çiçeğim.."Complete
SANRI
Fatih, uykusuz geceler, kalbinde beliren hisler ve bitmek bilmeyen sanrılarla savaşan bir adam. Hilal, gururu ve kalbi arasında sıkışıp kalan bir kadın. Aynı ofiste yolları yeniden kesiştiğinde sadece işleri değil, kaderleri da birbirine karışıyor. "Sanrı", kimsenin tam olarak görünmediği, herkesin biraz eksik kaldığı bir dünyada; tamamlanmanın, affetmenin ve aşkın romanı. Birine yaklaşmadan önce, onun içinde hangi fırtınalar koptuğunu bilmeyi hiç istediniz mi? SANRI, yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Bu; ilk kez başkası için değil, kendisi için değişmeyi göze alan bir adamın ve suskunluğun ardında haykıran bir kadının hikâyesi.Complete
'' Sana söz, soyadım soyadın olana kadar bitmeyecek bu mevzu. '' bir yemini daha dillendirdi son kez. '' Kendine dikkat et. Seni seviyorum. '' diyerek çekti ellerini üzerimden. Sarılmamıştı hâlbuki sadece ufak bir temasla bile sıcacık olan bedenim çekilmesiyle buz kesti. Geri geri yürüdü, sırtını dönmedi bahçe kapısından çıkıp arkadaşlarının beklediği yere yürüdü. Gitmek istemediği bariz belli olurken bakışlarını benden çekmeden bindi arabaya. '' Bende... '' dedim sessizce sadece. Dolu dolu bakan gözlerimle sadece mırıldandım içim sökülürcesine son kez. Kendine dikkat et demiş ve gitmişti. Herhalde anlamıştı bu kalbin ve bedenin tamamen ondan ibaret olduğunu sonunda. Ama yine şaşırtmayıp bencilce davranmış ve kendini düşünmüştü. Görüş açımdan çıkan arabayla sendeledim olduğum yerde. Sanki ayağım koca bir boşluğa girmiş gibi sendeledim. Birilerinin ayak sesleri duyuldu, Demet'in sesiyle duraksadım ardından. '' Ne oldu Bahar? '' diye sordu. '' El olduk, ziyan olduk Demet. İşte tüm olan bu... '' dedim mırıldanarak. Ve kapattım o gece Demir defterini. İlk aşkımı sonsuzluğa gömecek ve bundan sonra adını anmayacaktım. Kalbimi onunla beraber ilk kez aralarken yine onunla beraber kapatmıştım sonsuza dek...
More detailsContent Guidelines