Babam

"Bize... kızımızın biyolojik kızımız olmadığı söylendi." Hassiktir bok. "Hanfendi ben deliyim" adıyla yazılan ilk kitaptır!! Trabzonun bir deliye kavuşma hikayesini okumak istiyorsanız hoş geldiniz... 2.37 k içerisinden 1. #eğlenceli 21.08.2026 1.36 k içerisinden 2. #hayat 06.05.2026 1.36 k içerisinden 1. #dost 12.05.2026 1.50 k içerisinden 4. #üvey 12.05.2026 9.89 k içerisinden 3. #gerçek 18.07.2026

Kimseden red yemeyen çapkın tiyatro öğrencisi Ilgaz Bilgisayar mühendisliği okuyan ağırbaşlı Yağızdan red yer ! ENEMIES TO LOVERS ! 🏴 × 🚩 ! Texting düzyazı karışık ! Küfür hakaret içerir ve kafa dağıtmalık bir kitap aşırı beklenti ile başlamayın

"Kaptan, kaptan, kaptan!" Tribünden gelen sesler kulağıma dolarken son set sayısı için servisteydim. Topu atacak, ralliyi başlatacaktım ve bu sayıyı aldığımızda oyunu bitirecektik. Bu sesler, bu zemin, aynı sahayı paylaştığım arkadaşlarım... Hepsi benim hayatımın kısa özeti gibilerdi. Aileden yana yüzüm gülmemiş olabilirdi ancak gönülden bağlı olduğum voleybol, ailem yerine koyduğum arkadaşlarım vardı. Birde ben vardım işte. Işıl Okyay. Topu yere atıp üç kere sektirdim. Bir kez elimde çevirdim ve son olmasını umduğum ralliyi başlattım. Dikkatli bir şekilde servisi kullandım. Top hızla filenin üzerinden geçerken benim için ralli, sizin içinse hikâye başladı. İyi okumalar ve iyi eğlenceler. ... 09.08.26 #1 spor. 11.08.26 #1 voleybol. 22.08.26 #1 acı. 22.08.26 #1 biyolojikaile. 26.08.26 #1 kardeş. 30.08.26 #1 ikiz. 03.09.26 #1 kolej. 06.09.26 #1 gençkızedebiyatı.

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

Efe, sınıfındaki sessiz çocuğun sırrını yanlışlıkla öğrenir. Texting/Düzyazı Rahatsız edici olabilecek içerik!

bütün okulun bildiği taha ve en arka sırada kendi halinde takılan ömer birlikte disipline giderler.

"Öz aileniz bile sevmiyorsa sizi bilin ki kaybolmak istediğiniz gözlerde sevilmemeyi anlarsınız." Kalp kırmak kolaydı da o kalbi iyileştirmek zordu. Ya da çiz üstünü. İyileşmek diye bir şey yoktu. -Gerçek ailem kitabı.-

Rüzgar, babasının zoruyla sanayinin katı ustası olan Devran'ın yanına çırak olarak girer. Hikaye tamamen kurgudur, hiçbir gerçeklik içermez.

Mahperi Köse, hayır hayır sil. Mahperi Ataoğlu. Hastanede gerçekleşen ufak (!) bir kaza nedeniyle öz ailesinden uzak büyümüş, sokak serserisi bir kız. Ve ülkenin tanınan ailelerinden olan Ataoğlu ailesi. Kafası her attığında saç rengiyle birlikte kendinde de özellik değiştiren, değişik bir kız olan Mahperi aşırı ünlü Ataoğlu ailesine alışabilecek mi? Ya da Ataoğlu ailesi onu olduğu gibi kabul edecek mi? *** Arabadaki adam aşağı inince arabanın ne kadar lüks olduğunu gördüm. O an kafamı eğip çarptığım yere baktım bir çizik var mı diye. Bir de bunun çizik parasını ödeyemem! Adam ultra yakuşuklu bir ağabeydi. Ağabey diyorum bakın. Abi dersem keser gibi geldi. "Ağabey araba çizik yok, yamuk yok. Bende de bir şey yok. Allah'a emenet ol. Haydi!"diyerek depar atmaya başladım. Ufak bir arkama baktığımda adam arkamdan şaşkınca bakıyordu. Ne bagıyon lan gevvvvşeeekk! *** Ya bak n'oldu biliyon mu? Bu, işte raporu okudu biz girdik birbirimize ben dedim gelmeyeceğim o dedi geleceksin- Valla biz köyden geliyordum arabenle, birden bire teroristler önümü kesti dedi dağa geleceksen ben dedim gelmiyorum o dedi geleceksen, mecbur kaldım gittim... Ya bir sus sus yürüyen reels! UYARI: İlk bölüm aşırı cringe gelebilir, lütfen birazcık katlanın çünkü bölüm sonuna kadar düzeliyor. *** Her şeye rağmen gülmeyi bırakmayan herkese... ^ Bu sefer gerçekten klasik gibi bir şey. Kız katil,şizofren değil. *Mantık hataları bulunabilir. *Eğlencesine yazılmıştır. *Argo ve küfür bulunur. *Herhangi gerçek kurum ,kuruluş veya marka veya devlete yönelik bir şeyler bulundurmamaktadır. Hikayedeki her şey tamamen kurgudur. *Reklam yapmayınız.