YALNIZ ADAM

Yıl 12. 9. 1872
Murat bir sabah evinden işe doğru yol aldı.
Murat her zaman kendini yalnız hisseden birisiydi ama aslında çevresinde bir çok insan vardı. Yalnızlığa alışkın olduğundan bunu dert etmiyordu kimseden yardım almaz ama yardım gerekiyorsa yardıma koşardı. Kendisi fakir ve kimsesi yoktu geçmişi hakkında hiçbirşey bilmiyordu. Yurtlarda büyümüştü ve hiç düzgün bir dostu arkadaşı olmamıştı. Araştırsada geçmişi hakkında hiç bir şey bulamamıştı. İşte o pazartesi sabahı işe koyulan murat yolda yürürken farklı bir ara sokak farketti ve yolu uzatmak düşüncesiyle ara sokağa saptı.
Etrafına bakınarak giden Murat eski bir bina gordu ve içine girmeye karar verdi.
Bina terkedilmiş gözuüküyordu. Biraz ilerledi ve bir çatırdı
koptu.
Üstüne bastığı tahta zemin birden çökmeye başlamıştı telaş içinde kaçmaya çalışan murat birden kendini aşağıda zemin katta buldu.
Murat cebindendeki küçük feneri çıkarttı ve yaktı.
Etrafına bakındı sanki kimsenin buradan haberi yok gibiydi.
Taştan duvarla çevrili olan etrafına bakarken taşın birisinin renginin sarı olduğunu farketti ve yaklaştı.
Eliyle taşı ittirir gibi yaptı ve taş yerinden oynadı.
Biraz daha itti ve taş karşı tarafa düştü.
Taşın düştüğü delikten baktı ve içeride bir oda gördü.
Ve bir sandık vardı büyük bir sandık.
Etrafına duvarı yıkmak için birşeyler bakındı ve bir kaç büyük taş gördü.
Hemen taşın zorla kaldırıp duvara fırlattı delik biraz buyudu taşı alıp bidaha fırlattı ve delik biraz daha büyüdü.