DENİZ KABUKLARI

DENİZ KABUKLARI

  • WpView
    LECTURAS 189
  • WpVote
    Votos 36
  • WpPart
    Partes 9
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, ago 1, 2023
Rüzgar saçlarımı savururken, onun bakışlarını üzerimde hissediyordum. Yavaşça ona doğru döndüm. Burnumu çekerek, titreyen ellerimle göz yaşlarımı sildim. "Ağlamamalısın." Sesini duyduğumda dolu gözlerimle ona baktım. "Bu durumda gülmeli miyim?"Kısık şekilde gülerek cevap verdi. " Tabi ki hayır ama gülmeni tercih ederdim." Ben gülemezdim. Kafamı tekrar denize çevirdiğim de ufuk çizgisinin gökyüzüyle birleştiği noktaya tekrar baktım. Onun tarafında hareketlilik hissettiğimde, ona baktım. Elime uzanıp, avucumu açmıştı. İçerisine bıraktığı deniz kabuğunu bakarken, hatıralar zihnimde tekrar sahne alıyordu. " Sana sorduğum ilk soruyu hatırlıyor musun?" Evet, hatırlıyordum. Onunla göz göze geldiğimde başımı salladım. Kafasını eğerek, bana biraz daha yaklaştı. " Sanırım artık cevabı biliyorum." Bedenimi saf bir merak sarmıştı. Bana sorduğu ilk soru ise '𝐷𝑒𝑛𝑖𝑧 𝐾𝑎𝑏𝑢𝑘𝑙𝑎𝑟ı 𝐴𝑐ı𝑡ı𝑟 𝑚ı𝑦𝑑ı?' Kitap 4 kişi tarafından yazılmıştır. Çalma durumlarında hukuki işlem başlatılacaktır.
Todos los derechos reservados
#83
kum
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido