private angel - h.s

private angel - h.s

  • WpView
    LECTURAS 685
  • WpVote
    Votos 72
  • WpPart
    Partes 7
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación jue, mar 19, 2015
Siedziałem u terapeutki już dobre 10 minut. 10 minut ciszy, której nie przerywałem ani ja ani ona. Ja nie przerywałem jej bo nie chciałem mówić, ona nie przerywała bo nie wiedziała co mówić. Była nowa w tej branży i nie wiedziała dlaczego tu jestem. Dobrze, że choć ja wiedziałem, ja wiedziałem to idealnie. - Dobrze Harry. Harry tak ? -zapytała - Tak - odpowiedziałem. - Więc niestety nie wiem co cię do mnie sprowadza i jesteś moim pierwszym poważniejszym pacjentem, więc będziesz mi musiał to powiedzieć. - powiedziała. Jednak jestem dobrym obserwatorem. Szkoda, że nie byłem nim wcześniej... - A więc co cię do mnie sprowadza ?- zapytała kobieta wyrywając mnie z rozmyślań , których w ostatnim czasie było w mojej głowie zbyt wiele. - A więc jestem tutaj, ponieważ byłem zbyt głupi i za mało spostrzegawczy a teraz jestem zbyt słaby by to udźwignąć.- odpowiedziałem i wytarłem łzy, które znów zaczęły zbierać się w kącikach moich oczu. - Nie do końca rozumiem Harry, proszę wyjaśnij mi to - powiedziała -Nie zauważyłem, że pewna osoba dźwiga już dużo i ją zraniłem. - Co z tego wynikło Harry ? - zapytała - Jej skrzydła zapomniały jak latać..
Todos los derechos reservados
#309
styles
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • JEDEN WERS || OKI
  • teacher's pet | yoonmin
  • 𝒪𝒦 𝒪𝒦 𝒪𝒦 // 𝒪𝓀𝒾
  • CEO
  • Ninjago || My Lightbringer
  • [T] Carpathian | Dramione

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido