Sarmaşık Külleri

Sarmaşık Külleri

  • WpView
    Reads 268
  • WpVote
    Votes 53
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 17, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
Zihin. İki heceyle basitleştirilmiş ama herkeste milyonlarca evrene denk olan kelime. Kimisi bu kara kutusunu güzel bir yaşam ve harika anılarla doldururken kimileri ise hayat mücadelesi için her türlü pisliğin izleriyle karartıyor her milimini. Bir de seçim hakkı tanınmayan, hayatları ellerinden alınanlar var. İçinden özgürlüğü, sevinci, mutluluğu, umutları, sevgiyi alıp yaşamaya devam etmelerini istedikleri kişiler oluyor bunlar. Bedeninizden ruhunu zorla aldıktan sonra nefes almanızı istemeleri gibi. İMKÂNSIZ... 🕊️ En büyük hayallerimden birisiydi bir kurgu yazmak. Bu yazdığım ilk kurgu. İlla ki yanlışlarım olacaktır. Yazdıkça gelişirim umarım. Hepinize iyi okumalar... 💙 Bu kitapta geçen kişiler, kurumlar ve olaylar tamamen kurgudan ibarettir.
All Rights Reserved
#553
töre
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines