Eylül

New York'un tüm ışıkları penceremin altında süzülüyordu. Topuklularımı çıkarmadan yatağıma atladım.

"Sanırım," dedim. "Sanırım bu yolda tek başımayım" ve telefonu kapattım.
Beni şan ve şöhretin değiştirmesine asla izin vermeyecektim, bu yola kendi tırnaklarımla gelmiştim.
Emilie'nin ofisindeki ilk günde, arasında kaldığım o iki adamın beni değiştirmesine izin vermeyecektim. Ben Eylül Wilson'dum.

Moda uğruna çok şeyle savaşmıştım, ben bir savaşçıydım. Renkli dünyama, kimsenin karanlığını bulaştırmaya izin vermeyecektim. Bu iki adam beni koşulsuz derece sevse de Eylül Wilson olmaktan vazgeçmeyecektim.

"Dünyayı değiştirmek istemiştik. Ama perişanca yenildik. Şimdiyse değişmemek için, ben Dünya'ya direniyorum"