HARUM

Yeni başlangıçlar..
Yeni hayat..
Hayal mi yoksa gerçekmi...
Belkide her şey bi yaşantidan ibarettir

ormanın içinde ordan oraya koştum hiç kimse yoktu sadece ben , sadece ben kalmıştım etrafa bakıyorum ama kimseler yok.
Belkide sinirden bu kadar uzaklaşmamam gerekirdi. TAMAM , şimdi sakin olup iyi düsünmeliyim hava hala aydınlık ve çıkiş yolunu bulmalıyım. Ağaçların arasından geçmeye başladım havada kargaların sesleri kulaklarım tırmalıyordu. Lanet olası kargalar küçüklükten beri hep sinirimi bozmuştur.yürümeye devam ettim ama sanki bir cikmazin içinde gibiydim sağa gidiyorum yine aynı yerdeyim sola gidiyorum yine bulundum yere geri geliyorum.
Yeter ya! başka bi yolu yokumu uradan çıkmanın . kendi kendime mizmizlanirken tam karşımda bir mağara olduğunu farkettim. Tanrım bunu daha önce neden görmemiştim. Buradan cikamayacagima göre son şansımı bu mağarada kullanicam. Çantamdan feneri alıp mağaraya doğru ilerledim. fenerimin açıp içeri girdim etrafta tuhaf bir sıvıyla çizilmiş insan çizimleri vardı.Sanki biri yaptığı şeyleri duvara çizmiş. Herneyse biraz daha ilerledim önümdeki taşı farketmemistim bile tam dusucektim yerde bir kolye gördüm bu kölenin burda ne işi var ve kimin?
Ama çok güzeldi mavi parlak bir taşın kolyeyle buluşması gibi.çok güzeldi "herhalde bisey olmaz" alıp boynuma astım tam mağaradan çıkacakken dışarıdan defnenin sesini duydum. "kızım nerelerdesin sen sabahtan beri seni arıyoruz kaybolup gittin" buraya gelmesi mucizeydi.Gelmeseydi kesin ömür boyu bu ormanda kalacaktım "iyimisin?" dedi defne "iyiyim ya biseyim yok hadi gidelim" dedim. Başını salladı ve diğerlerinin yanına ilerleme başladık. içimde tuhaf bur his vardı ne olduğunu anliyamadim. Sanki beynimin içinde biri varmış gibi. Bir an sanki kolye titriyormus gibi hissettim ve kolyeyi sıkıca tuttum. Defne yüzümün hemen değiştiğini anlayınca "biseymi oldu" dedi