Korku Hikayeleri

BU KURGUDA BOLCA VAMPİR BULUNMAKTADIR!! Bilincim yavaş yavaş açılırken beraberindr korkunç bir baş ağrısıda getirmişti. Göz kapaklarımı zorlukla kaldırarak etrafa baktım, hava henüz aydınlanmamıştı. Göz ucuyla saate baktığım da beşe gelmek izere olduğunu fark ettim. Hiç uyumamıştım ama uykum baş ağrım yüzünden sonuna kadar açılmıştı. Ayrıca üzerimde hâlâ elbisem vardı. Kısık bir iniltiyle bacaklarımı yataktan sarkıttım ve çıplak ayaklarımın soğuk fayansa değmesine izin vererek alt kata indim, mutfakta birkaç şey atıştırdım ve ağrı kesici içerek tekrar odama döndüm. Ardımdan kapıyı kapattım ve yatağıma adımladım, fakat duyduğum hırıltılı nefes sesleri beni duraksattı. "Kim var orada?" Diye fısıldadım, hâlâ kapıya yakın olduğum için elim ışık düğmesini aramaya başladı, duvarda elimi sürtmeye devam ederken bulamadığım için içimden küfürler ediyordum. Elim aniden sert bir şeye değdiğinde irkildim ve arkamı döndüm... Duyuru!! Arkadaşlar kitapta 25. Ve 26. Bölümlerin yeri karışık ve düzeltemiyorum, ona göre bakarsınız bölüme.

Herkesin bir mucizesi vardır. Hayatını parlatan, ışıltı ile kaplayan bir mucize. Ve insanların bir şansı vardır bu mucizeyi kullanmak için. Yalnızca bir kez. Lisede bu mucizeyi beklemek yerine yaratmayı seçtim ve çocukluk arkadaşıma, ona aşık olduğumu anlatan bir mektup yazdım. Ancak hoşlandığım çocuğa gönderdiğim aşk mektubu yanlışlıkla o zamanlar kızların sevgilisi, yüksek sıralamalı ve egoistin teki olan Lee Minho'ya gitmişti. Şansımı kaçırdığımı düşünüp mucizemi berbat ettiğimi düşündüm. Bu durumdan nasıl kurtulacağımı düşünürken tam yanındaki mucizeyi fark edemedim. Bu mucize Lee Minho'nun ta kendisiydi. -Tamamlandı-

"Öncesi ve sonrası yoktu. Bahanelerin ardına sığınmadan aşkımıza sahip çıkmalıydık." İdol kitabıdır. ρ¢н × ρʝм *vulnerable - savunmasız.

Sıradan bir hayattan ailesini göremeyecek kadar zor bir hayata geçiş. Tepetaklak olmuş hayatımda herkesi kaybettim. Şimdi bu hayatı cehenneme çeviren kişiye bende cehennemi yaşatacağım. Sonunu tahmin edemediğim bu hikayemde hayata karşı direnişimin öyküsü bu...

"Her şey Fransa'ya taşınmam ile başladı."

''Şimdi sen seç Güneş'' Babama boş gözlerle baktım. ''Neyi baba?'' ''Hayatımızın her yerinde olan bir şey seç istiyorum'' Aklıma tek bir şey geliyordu. ''Kamera, buldum baba kamera istiyorum''

Tom kaulitz'le alakali bir seylerr

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

Sadece kafa dinlemek için çıkmıştım evden bir daha dönüşüm olmadı eve bir vampir tarafından esir tutuldum bu beni oldukça korkutuyor kaçmaya çalıştığım an dibimde bitiyor sırlar gün yüzüne çıktığında aramızdaki bağlar dahada kuvvetli oluyor ERGENLİK DÖNEMİNDE YAZILMIŞ BİR KURGUDUR ANI KALSIN DİYE SİLİNMEYECEKTİR! kurgu

Viki hayatını kurtaran malbonteden bu kadar kolay ayrıla bilecek miydi?