paradox

می‌گفتند سرنوشت او بود...
خدایان را کشته و با دیگر فرشتگان در جهنم میرقصید!
چنگ طلایی اش را بر آتش انداخته بود و از فریاد گنهکاران لذت میبرد،
بال های سوخته اش را به جلوی خورشید گرفته بود و هر روز تاریکی را به آدمیان هدیه میداد.
امروز هم از او مینویسم، سرنوشت مردی را که هیچکس نبود.

_امشبم،‌ باید بری؟ مجبوری؟
_تو که می‌دونی من هرشب مجبورم. قول می‌دم فردا زودتر بیام.
_زودتر منظورت یه ساعتیه بین سه چهار صبح اونم وقتی سر تا پاتو خون گرفته؟

فیکشن پارادوکس،
وضعیت:درحال آپ/یک بار در هفته.
کاپل ها: تهکوک/سُپ
تراژدی ای دردناک،با کمی چاشنیِ لبخند...