TİM
- Reads 221,272
- Votes 8,797
- Parts 33
Ongoing
Last published Fri, Jul 10, 2026
Kaybettiklerine mahkum kılınmışların hikayesi...
All Rights Reserved
#115
wattpad
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Yeşilli
Rüzgar saçlarında dans ederken gözlerimi onun gözlerinden alamıyordum. Çok garipti, sanki daha az önce ondan nefret ediyormuş gibi hissediyordum ama şu an yeşil gözlerine bakarken nefreti hissetmiyordum. "Neden bana öyle bakıyorsun?" Dudakları arasından duman firar ederken bakışlarımı kaçırdım ve montuma sinip iyice küçüldüm. Bu halim onun hoşuna gitmiş gibi garip bir ifadeyle gülümsedi. "Gözlerin çok yeşil." Diyebildim sadece. Çapkın bir gülümsemeyle bana bakarken rüzgar benim saçlarımı da dağıtmış, yüzüme getirmişti. "Evet öyle." Bir anda dudaklarımdan bir kelime kaçtı ve o kelime artık onunla bütünleşti. Tam ona uygundu bu kelime. "Yeşilli." ••• |15.11.2020 Pazar 💚
KIRIK KALPLER KONÇERTOSU (KIRIK KALPLER SERİSİ I)
Kırık Kalpler Serisi I loyasaklihan: Benim sevdiğim, âşık olduğum adam değilsin sen. loyasaklihan: Sen böyle biri değilsin, Akyel. loyasaklihan: Sen, sana ait olan bir kalbi kırmazsın. akyelkiran: Kalbin artık benim değil. akyelkiran: Tıpkı benimkinin de sana ait olmadığı gibi. akyelkiran: Bitti Loya. akyelkiran: Biz bittik. akyelkiran: Buna alışsan iyi edersin. Görüldü.Complete
DÜĞÜM
"Geri dönmeme ihtimalim varken seni arkamda bırakıp gidemem. Seni bırakıp gidersem de... Artık yaşayamam." ~ Doktor Kamer Şanlı geçirdiği bir kazadan sonra bazı anılarını hafızasından sonsuza kadar siliyordur. Bunun önüne geçebilmek için yaşadığı her şeyi anında defterine yazan bir kadınken hayatındaki ani değişimlere ayak uyduramaz ve hafızası onu git gide zorlar. Yaşadığı ihanetleri, acıları unutmak istemez ve onları not ederek tutunmaya devam eder. Hayatında iyi şeylere ihtiyacı olduğu gibi kötü şeylere de ihtiyaç duyar. Çünkü hançerin kendisine nereden saplanacağını artık kestiremiyordur. Ve bir gün, başı beladayken onu kurtaran asker rüyasına girer. Üsteğmen Ediz Ateş Karakum hayatına girdiğinde ikili çözüme kavuşması gereken bir sırrın peşine düşer. Ama bu sır öyle sıkı düğümlenmiştir ki bunu başarabilmek oldukça zor olacaktır. Farkına varacakları gerçek ise o düğümün ikisini birbirine bağladığı olacaktı.
DENİZ DALGALARI ve KUM TANELERİ
"Tüm gece hüzünlü bir melek gibi burada takılmana izin verecek değilim." Hiç tökezlemeden ayağa kalktı, sol elini koluma yerleştirip beni çekti ve yanında dikilmeme sebep oldu. Boyu en az benimkinden on beş santim daha uzundu. "Hüzünlü bir melek mi? Bu bayağı havalı, böyle kalabilirim." "Eğer bu seni rahatsız etmeyecekse seninle bir anlaşma yapabiliriz." Sanki hayali bir müzik çalıyormuş gibi yerinde salınmaya başladı. "Bunun sana iyi geleceğinden eminim çünkü içinde eğlenmeye hazır bir Miray görebiliyorum." "Bu hoşuma gitmeyecek gibi geldi ama teklifi duyabilirim." "Her iki dakikada bir kontrol ettiğin saatini bana ver, bu gece şu eğlence mekânında keyfine bak ve döndüğümüzde huzurlu bir uyku çek. Yarın senin için zaten yorucu olacak." Herhangi bir onay beklemeden elini bileğime attı ve saatimin üstünde parmaklarını dolaştırdı. "Yolculuklar ve kamplar bu kadar kötü hatırlanmamalı, en azından güzel bir anın olsun. Bu da benim sana borcumdur." Başlangıç Tarihi: 25. 07. 2021Complete
Döneceksin Diye Söz Ver (KİTAP OLDU)
"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.
SAVCININ KANUNU
"Adalet, bazen yalnız kalmayı göze almak demektir." Savcı Ayçan Ahu Soydan, kanunların sessiz kaldığı yerlerde bile adaleti bulmaya ant içmiştir. Ancak bir gece, bir cinayet dosyasıyla birlikte kendi geçmişinin karanlık kapıları aralanır. Yaralı bir başkomiser, gizlenen dosyalar, susturulan tanıklar... Ve hepsinin ortasında, vicdanıyla görevi arasında sıkışan bir kadın. Suçun gölgesinde büyüyen bir aşk, kanla yazılmış bir adalet. Her karar bir bedel ister; peki ya adaletin bedeli ne kadar ağır olabilir? Polisiye • Gizem • Dram • Aşk "Bu şehirde herkes suçlu, bazıları sadece kanıt bırakmıyor." ~ Başlangıç Tarihi: 31.07.2022 04:57 Düzenlemeye Başlandığı Tarih: 17.06.2023 16:17 Kitap isim, konu ve kapak konusunda ilk ve tek kitaptır. Kitabın resmi Instagram hesabı: savcininkanunu
Toprak'ta Lema
Ankara'da geçen, ailesini korumak için kendisini öldü gösteren adamın geri döndüğünde hem kendi taşıdığı hem de geride bıraktığı yaralarla yüzleşmesini anlatan bir hikâye. Bir kadının, bir çocuğun ve bir adamın sessiz savaşı...Complete
SON MEVZİ (düzenleniyor)
"Son mevzi demek; buradan sonrası ölüm, buradan sonrası yok oluş demek." Aras için Lavin, kışlanın soğuk koridorlarında hayatta tutması gereken lojistik bir zorunluluk; Lavin içinse Aras, emretmekten başka bir şey bilmeyen duygusuz bir odundur. Ancak kışlanın çevresindeki sis yoğunlaşıp Kuzgun'un dilsiz ordusu pusuya yattığında, aralarındaki bu amansız çatışma kanlı bir hayatta kalma savaşına dönüşür. Aras Dağhan, dünyayı ateşe vermeye hazırdır; ama önce kendi inşa ettiği o buzdan duvarları aşması gerekecektir. Çünkü Aras için Lavin, düşmemesi gereken son mevzidir. 
Camdan İçeri Sızan
Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...Complete
BİZDEN GERİYE KALANLAR
"Her şey ailenin boşluğu ile başlamamıştı aslında, herşeyin bittiği yer bu boşluktu ya da herşeyin başladığı yer de konuşulan iki şey bile kelimelerin iki dudak arasında ki mesafesiydi."
Rüzgar saçlarında dans ederken gözlerimi onun gözlerinden alamıyordum. Çok garipti, sanki daha az önce ondan nefret ediyormuş gibi hissediyordum ama şu an yeşil gözlerine bakarken nefreti hissetmiyordum. "Neden bana öyle bakıyorsun?" Dudakları arasından duman firar ederken bakışlarımı kaçırdım ve montuma sinip iyice küçüldüm. Bu halim onun hoşuna gitmiş gibi garip bir ifadeyle gülümsedi. "Gözlerin çok yeşil." Diyebildim sadece. Çapkın bir gülümsemeyle bana bakarken rüzgar benim saçlarımı da dağıtmış, yüzüme getirmişti. "Evet öyle." Bir anda dudaklarımdan bir kelime kaçtı ve o kelime artık onunla bütünleşti. Tam ona uygundu bu kelime. "Yeşilli." ••• |15.11.2020 Pazar 💚
More detailsContent Guidelines