Y ҆ EL

oturduğun koltuk,
hep elinde duran o bardak,
en sevdiğin şarkı...
sustu bir zaman sonra her anı,
soğuk bir rüzgar esti odada
birdenbire kayboldu her şey.
kalbimde ağır bir boşluk,
ben bile taşıyamıyorum artık.
derler ya hani hep
yerinde y ҆ eller esiyordu diye
belki de artık başka ellerde olmanın vaktiydi
kim bilir?