münferit

aldandığım iki kuple yalnızlık, geçiştirdiğim iki ev arası
birisi dapdar sokağında ağaçların çarpıştığı göz göze
diğeri acınası uzun, ağustos böceklerini duyamayacağım kadar.
soluk aldığım odalar.
nefes alamadığım şehirsiz bulvarlar.
çarşafının bana kefen olacağını bildiğim deniz,
sürtünen bedenler, uyanan kadife sabahlara.
bazı sabahlara.
acınası duyumlara.
içerek yanaşıyorum adımlara.
sabah gözlerimi kapatarak.