We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Yeni Kaderler

Yeni Kaderler

  • WpView
    Reads 351
  • WpVote
    Votes 67
  • WpPart
    Parts 21
WpMetadataReadComplete Mon, Apr 8, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
"Yalan, yalan nedir? Sakın bana yalanın "İnsanın çıkarı için doğruyu söyleyemeyeceği anlarda uydurduğu bahaneler" olarak tanıtma. Yalan nedir biliyor musun, söyleyeyim. Bir evin vardır, hayatın güzeldir veya kötüdür farketmez ama gece yattığın Bir yer vardır. Az da olsa çok da olsa huzuru bulursun. Daha sonra bir deprem olur ve duvarların yıkılır. Bu duvarlar yıkılmaması gereken duvarlardır, ama yıkıldı? Yani ben sana söyleyeyim. Yalancı müteahhit, yalan yuvan..." Lise son sınıf öğrencisi olan ve Okulda yeni gerçekleşmiş cinayet vakasına karışmış bir grup genç mezuniyet balosu partisinden sonra kendilerini evlerinde değil; hiç bilmedikleri, onlar için özel hazırlanmış bir odada kilitli bulurlar. Dostlar mı? Düşmanlar mı? Kim neden bu işin içindeydi? Bu kargaşadan kurtulmak için gereken fedakarlık neydi? Güç, dürüstlük, zeka, cesaret... Yoksa kurtuluş bu kadar ucuz değil miydi? Kan dökülmesi, yalan, ihanet, cinayet veya ölüm cevap olabilir miydi? Ya da kurtuluş asla olmayacak mı? "-Durun! -Durmak yok!" ~Yeni Kaderler~
All Rights Reserved
#164
suç
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  • ÇİÇEK KIZ - GERÇEK AİLEM
  • Milli Tasarımcı // Yarı Texting
  • KİRAZ ÇİÇEĞİ MAHALLESİ
  • LİNA
  • Söyle Bana Demonio
  • Sirayet|Texting
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)
  • Balca

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines