KAÇAK PRENSES

Gözlerim yavaş yavaş açılmaya başladığında ilk olarak tam tepemde ki ve sanki gözlerimin en ücra köşelerine kadar girmeye yemin etmiş güneş ışığı karşıladı.

İlk birkaç dakika gözlerimi bu ışığa alıştırmaya çalıştım. Gözlerimin ışığa alışamayacağını anladığım da yerimde doğrulmaya çalıştım.

Kolumu kıpırdatır kıpırdatmaz kolumu ince bir sızı karşıladı. Yüzümü açıdan dolayı buruşturup bu acıya meydan okurcasına yerimde doğruldum ve ayağa kalktım.

Tam o anda kafama dank eden yaşadıklarımla hızlıca etrafıma göz gezdirdim.

Ne! Hayır burası bir ormandı ama ben yolun aşağısında bayılmıştım.

Bir adım atacağım sırada çıplak ayaklarımı batan şeylerle irkildim. Ayakkabılarım neredeydi? En son elimdeydi.

Etrafıma baktım ama göremedim.

Neredeydim ben?

Nasıl buraya geldim?

Burası neresiydi?

İşte bu soruların cevabını bulmak için upuzun ağaçların olduğu ormanda rastgele bir yön seçip ilerlemeye başladım.

...✿