Toprak kokusu 🌱
- Reads 9,182
- Votes 5,121
- Parts 25
Ongoing
Last published Fri, May 15, 2026
***Şiddet içerir***
Yaşlarla dolmuş gözlerime baktı "Gökyüzümü bulutlar kaplamış , kaplamasın" dedi .
Kafamı göğe kaldırıp baktım bir tek bulut yoktu
"Hani nerede ? Bulut yok ki" dedim gülümsedi .
"Olmasın zaten, gökyüzüme bulut değmesin ".
Ne demek istedi anlamadım. O bana böyle güzel bakınca sanki soyutlanıyordum Dünyadan . O bakışlara güzel demek az kalır öyle bir bakıyordu ki içimde fırtınalar kopuyordu öyle bir bakıyordu ki içim huzur doluyordu .
All Rights Reserved
#22
nahif
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
RÜYA
Tıpkı bir okyanus gibiydi gözleri.. Masmavi ve derin. Kumral saçlarının arasından bana gülümsüyor ve mavi gözlerini parlatıyordu. O gülüşü hiçbir kızda görmediğimi fark etmiştim. İçten bakışları insanın tenini ürpertecek kadar derine işliyordu gerçekten. Ona "maviş?" dememle bana o okyanusu andıran gözleriyle tekrar bakmıştı. O kızı hayatım boyunca hiç görmemiştim. Neden rüyamda tanımadığım kızı gördüm bilmiyorum. Ama o gece gördüğüm rüya hayatım boyunca gördüğüm ve etkilendiğim en harika rüyaydı. Rüya görmeyi seven bir insan değildim çünkü rüyalardan çok kabuslarla iyi anlaşırdım fakat o geceden sonra o rüyayı tekrar görmek için uğraştığımı itiraf ediyorum. Her saniye o rüyam aklımdaydı. İşte o karlı güne kadar rüyalara inanmayan insanlardandım. O karlı ve dondurucu soğuk sabahın aslında hayatımdaki en güzel gün olduğunu bilmiyordum. Maviş'i bulmuştum. Rüyamı bulmuştum. Okyanusumu bulmuştum. Rüyalar gerçek olur muydu? Evet, benim gerçekleşmişti. Ama çok önemli bir detayı unutuyordum "En az rüyalar kadar kabuslarda gerçek olur.." KİTAP BİTMİŞTİRComplete
Ateşböceği
Bir yan komşuyla başlayan... Beş çocuk... Bitmeyen yaramazlıklar... Ve zamanla değişen her şey. Aslı'nın hayatı, çocukluk oyunlarının ortasında başlasa da yıllar geçtikçe gerçekler sertleşir. Melis'in iddiaları, Arda'nın sessiz desteği, Efe'nin kahkaha krizleri... Ama asıl mesele, mahalleye yeni gelen Mert'le başlar. İnat, şaka, rekabet... Önce her şey eğlencelidir. Ta ki yaramazlıklar büyüyüp, kalplere dokunana kadar. Bazen bir cümle kırar, bazen bir olay değiştirir, bazen de bir "arkadaşım" dediğin kişi seni en çok yaralayabilir. Çocuklukta kurulan bir dostluk... gerçek sınavına büyüyünce girer. Ve herkes aynı sorunun cevabını arar: Bu dostluk yıllar geçse de ayakta kalabilecek mi? Bu hikâye; masumiyetle başlayan, rekabetle büyüyen, ve arkadaşlığın çok ötesine geçen bağların hikâyesi... İlk romanım, ilk heyecanım... Kalpten gelen bir yolculukta bana eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim. Keyifli okumalar... ✨ Bazı arkadaşlıklar büyür... bazıları ise büyürken yaralar.Complete
GEÇMİŞİN MAZİSİ
İki asker ve geçmişe dayanan mazileri... Babası çağırdığı için askeriyeye giden Üsteğmen Meyra Akbay, 10 yıl önce ondan hiçbir neden söylemeden ayrılan eski sevgilisi Yüzbaşı Çağrı Akman ile karşılaşır ve aynı timdelerdir...
Aşk çıkmazı mahallesi (düzenleniyor)
Aşk çıkmazında kalan mahperinin sevdiği adama kavuşması için önünde engeller vardı bu engellerden en büyüğü ise sevdiği adamın ta kendisiydi sevmemesi gerekeni sevmişti mahperi mahallesindeki abi kardeş gibi büyüdüğü abisinin en yakın arkadaşı olan dinçeri sevmişti.peki dinçer engelleri aşarak mahperiyi bu çıkmazdan çıkarabilecek mi? mahperinin yaralarını sarabilecek mi? # 1-aşkçıkmazı # 1-dinçer
Kapı Komşum (Bitti)
Trabzonda geçen bir mahalle kurgusu Sevgi Aktepe ve Asaf Kanıt 28.04.2024 #gençkızedebiyatı 🥇 "Dertlerim çok benim." Dedi kaçamak bakışlarıyla. "Bin derdim olsa bir derdinle uğraşacak kadar seviyorum seni."
YAPBOZ +18
Askeri Kurgudur. Karanlık sizi yutarken korkuya alışmak zordu. Kulaklarımdaki çınlamayla sanki bir yerden düşmüş gibi sıçrayarak gözlerimi hızla açtım. Yüzüme vuran ışık beni fazlasıyla rahatsız ederken bakış açıma giren kişi hep aynıydı. Abim, her seferinde yanımda beni kaldırmak için bekliyordu. Dakikalar sonra ise zihnime düşen senaryolarla yutkundum. Ölümün eşiğinden dönmüş, kasıtlı bir kazanın kurbanı olmuştum. Her şey zihnimde bir bir canlanırken bu defa gözümün önünde canlanan ise o an değil, hemen yanımda bana yardım eden ela gözlerdi. Kumral saçları dağılırken etraftaki hengamede son baktığım yüz o olmuştu.Complete
SES
DÜZENLENİYOR "Sırlarla dolu bir romanın satırlarında nefes alıyor gibi hissediyorum." İç çekerek söylediğim sözle birlikte Bora, "Belki de öylesindir," dedi. "Peki senin bu romandaki rolün ne, Atalay? Sırların arasına varlığınla bir yenisini eklemek mi, yoksa bu sırları çözmemde yardımcı olmak mı?" Sorduğum soruyu gözlerinin içine bakarak sormuştum. Gözlerini bir başkasının yüzünde kendimi gördüğüm bir aynaya benzetiyordum. "Başkahraman sensin. Sen söyle. Bu hikayedeki rolüm ne? Sana yardım etmek isteyen bir kimse mi, yoksa daha fazlası mı?" Oturduğum koltukta bulunduğum konumu yavaşça değiştirerek ona doğru yaklaştım. Onun bana yaptığını benim de ona yapmak istediğimi fark ettim ve yüzümü yüzünün hemen önüne getirdim. Bakışlarımı gözlerinden çekip dudaklarına kaydırdım ve bir fısıltı eşliğinde söze girdim. "Belki de yalnızca bir figüransındır." Gülümsemesi yüzünde yayılarak şaşkınlıkla beni seyrediyordu. "Figüran, öyle mi ?" Sorusunu kısık sesle onayladığımda başını eğip bana daha da yaklaştı ve gözlerimi kapattım. Dudağımın kenarını öpüp bir müddet beklediğinde tüm hislerimin bir kıvılcımın düştüğü samanlığı andırdığını gördüm. Ardından yüzünü boynuma gömdüğünde oraya yerleşmek ister gibi kıpırdandı. Derin bir nefesi içine çektiğinde nefesini tenimde hissedeceğim şekilde fısıldadı. "Buraya saklanabilir miyim? Beni buranda saklar mısın?" Günün sonunda kazanan olmak için, içimizde her geçen zaman daha da artan hırsı çıplak gözlerle görebilmek için, mücadele etmeyi mücadelenin en çok yakıştığı insanlarla öğrenmek için, aralık bıraktığım kapıdan içeri girebilirsiniz. Bir, iki, üç. Adımlarınızı kesinlikle duyacağım. "SES" #başarmak 1 #yazarolmak 1Complete
EVDE KALMIŞ
Bizim mahallede 30 yaşında ve bekar olan tek benim olmam, teyzelerin bana "evde kalmış" diye seslenmesini sağlamıştı. Sadece arada olsa sorun yoktu. Ama onlar benim ismimi unuttu. Bana ismim yerine 'evde kalmış' lakabını uygun gördü. -Hikaye başlangıç tarihi: Ocak 2021 #1 aksiyon #1 aile #1 mahalle #1 30 #1 romantikkomedi #1 bekar #1 romantikComplete
Zamanın Silgisi
Instagram: zamaninsilgisi Wattpad uygulamasında yayınlanma Tarihi 19 Aralık 2021 ⚖ (Kişi, kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Her şey bir kurmacadır.) ⚖ Yirmi yıl sonra ülkesine yalnızca bir düğün için döndüğünü sanıyordu. Ama Rana'nın geçmişi, aralanmayı bekleyen kapı onu ailesinin terkedilmiş evine sürükledi. Orada bekleyen sırlar, sadece çocukluğunu değil, bugünkü hayatını da alt üst edecekti. Yanında kim olduğunu bilmeden götürdüğü yabancı, aslında hiç de yabancı değildi. O adam bir savcıydı ve geçmişin tozlu raflarındaki sırlar artık yalnızca Rana'nın değil, onun da meselesiydi. Bazen bir dönüş, her şeyin başlangıcıdır...Complete
KALBİMİN DOKTORU
KALBİMİN DOKTORU "Ben seninle evlenmem diyorum neden anlamıyorsun beni?"diye soluduğumda hala gülüyordü ve bu beni çıldırtmaktan başka birşeye yaramıyordu. "Onu göreceğiz...Ve bu sözlerini evlendiğimizde sana hatırlatırım müstakbel karıcığım"'dedi Ne dedi o? Müstakbel karım mı?.. karım?.. Müstakbel?.... Ama bunun canı dayak istiyordu. "Bak iyi dinle beni'dedim elim ile dudaklarımı göstererek"Ben....se-nin-le ev-len-me-ye-ce-ğim BUNU ANLA ARTIK!"dediğimde sonlara doğru sesim artmıştı. Başımı sağa doğru çevirerek sakinleşmeye çalıştım ama Yusuf Ali'de hala ses yoktu. Yönümü tekrar ona yönettiğimde içimden kendime saydırmaya başlamıştım bile.O gözünü kırpmadan dudaklarıma bakıyordu. Ne vardı dudaklarımda?Niye bakıyordu? Benim bu komutanı dövmem gereken konular vardı!!!Complete
Tıpkı bir okyanus gibiydi gözleri.. Masmavi ve derin. Kumral saçlarının arasından bana gülümsüyor ve mavi gözlerini parlatıyordu. O gülüşü hiçbir kızda görmediğimi fark etmiştim. İçten bakışları insanın tenini ürpertecek kadar derine işliyordu gerçekten. Ona "maviş?" dememle bana o okyanusu andıran gözleriyle tekrar bakmıştı. O kızı hayatım boyunca hiç görmemiştim. Neden rüyamda tanımadığım kızı gördüm bilmiyorum. Ama o gece gördüğüm rüya hayatım boyunca gördüğüm ve etkilendiğim en harika rüyaydı. Rüya görmeyi seven bir insan değildim çünkü rüyalardan çok kabuslarla iyi anlaşırdım fakat o geceden sonra o rüyayı tekrar görmek için uğraştığımı itiraf ediyorum. Her saniye o rüyam aklımdaydı. İşte o karlı güne kadar rüyalara inanmayan insanlardandım. O karlı ve dondurucu soğuk sabahın aslında hayatımdaki en güzel gün olduğunu bilmiyordum. Maviş'i bulmuştum. Rüyamı bulmuştum. Okyanusumu bulmuştum. Rüyalar gerçek olur muydu? Evet, benim gerçekleşmişti. Ama çok önemli bir detayı unutuyordum "En az rüyalar kadar kabuslarda gerçek olur.." KİTAP BİTMİŞTİR
More detailsContent Guidelines