Bilmiyorum,Bilmiyorum.

Kulağına eğilip "Hadi git ve onları sobele ama heycanlanma diğer tur yine sen olucaksın ama burda oturup ağlarsan yanında ben olamayabilirim ama sana bir sır veriyim mi! Asla saymayı başlayan kişinin yanında ve önünde durma ayrıca tekerleme uzarsa oyundan ayrıl ve parka git" Onu uzaklaştırdım ellerimi omzuma koydum ve "Salıncakta saklan ve hayal et sana yardımcı olucaktır." Gülümsedim. Gülümsedi. Koşarak merdivenlerden yukarı çıktı. Gülümseyerek. Tamam bu hissi seviyorum. Ama bu sinir bozucu. Hiçbir zaman karşı tarafın duygusunu bilemicektim Dudaklarımı büktüm. Merdivenlerden dış kapıya parka doğru gitmek için hareket te bulundum. Yavaş yavaş yürüyordum. Kapıya doğru. Kapı kapanma sesi. Evet tanıdık ses ama bilmiyorum. Aynısı mı? Yine mi? Olucağını biliyorum. Hergün oluyor şapşik kafam hala unutuyorsun. Yapmamalıydım. Koşmam mı lazım?Bilmiyorum. Bilmiyorum. Neyi biliyorum ki.