My Husband's Secret
- Reads 2,341
- Votes 48
- Parts 14
MatureOngoing
Last published Wed, May 13, 2015
"Please Kate, iwanan mo na sya. "
Gusto kong sumigaw sa sinabing yun ni Bea. Gusto kong maniwala na mali ang
naririnig ko.. Gusto kong isipin na nanaginip lang ako..
Pero ramdam na ramdam ko ang sakit..
Halos hindi ako makahinga..
Gusto kong tumayo at sampalin sya..
Gusto kong mag wala!!
Pero huminga ako ng malalim..
Bumilang hanggang sampo...
"Naririnig mo ba ang sarili mo Bea? O talagang napasobra ang foundation mo
kaya ang kapal ng mukhang mong sabihin sa akin yan.. Baka gusto mo ng blush on,
bibigyan kita, deretso galing sa palad ko, at sisiguraduhin ko pang pantay ang pagka pula.."
Narinig ko ang mahinang pag hikbi ni Bea..
Mas lalo kong gustong saktan sya,anong feeling nya, sya ang naapi dito..
"Kate,nag mamakaawa ako sayo, palayain mo na si Paolo.."
Napahawak ako sa sentido ko at pilit kong kinakalma ang sarili ko.. Gusto kong bumilib sa sarili
ko dahil nakaya kong tumagal na kaharap si bea ng ganon katagal ng hindi nag eeskandalo..
"Bea, nagmamakaawa ka na iwan ko si Paolo.. Na iwan ko ang ASAWA KO! Bibigyan ko ng emphasis Bea, just in case naging bobo ka na.. ASAWA KO si Paolo.. Wala ng mas kakapal pa sa mukha mo Bea.. Tinalo mo pa ang pader ng bahay namin.. "
"PERO MAHAL AKO NI PAO-"
(PAK!)
Hindi ko nakayang pigilin ang sarili ko.. Ramdam ko ang pag init ng palad ko dahil sa
ginawa kong pag sampal kay Bea..
Tumayo ako..
"Noon, lahat ng meron ako Beatriz, hati tayo,minsan nag gigive way pa ako para sa kasiyahan mo.. Pero hindi ngayon Bea, hindi ang asawa ko.. Magkakamatayan muna tayo bago mo makuha si Paolo.. Tama ng ang ilang beses nyong panloloko sa akin, dahil Bea alam ko na ang laro mo, kaya sisiguraduhin ko sayo na ako ang mananalo dito.. Kaya tigilan mo na ang kahibangan na to, time to wake up, BESSY.."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Complete
*STRANGER Husband*
Ohh!! Bigla akong napa-daing ng Pakiramdam ko hindi ako maka hinga at ang masaklap pa subrang sakit ng ulo ko.. Unti unti kong uminulat ang aking mga mata at muntik na akong mapasigaw ng malaman kong hindi ako nag iisa sa aking kuwarto.. mga braso at binti ang nakapatong sa aking katawan at ng silipin ko ang aking sarili sa ilalaim ng kumot wala ako rin ne isang saplot.. Oh!!! Anong nangyari? Kahit subrang kaba ang aking naramdaman dahan dahan kong inalis ang braso at binta na nakapatong sa akin.. wala akong mukhang ihaharap sa aking katabi.. inosente mam ako alam kong may nangyari sa amin dahil ramdam kong nanakit ang maselang bahagi ng aking katawan.. Hindi ko akalain na ang inakala kong laro laro lang kagabe ay nagging tutuhanan pala.. akala ko panaginip lang ang lahat dahil sa aking kalasingan.. Pag-kaalis ko sa kama agad kong pinulot ang aking mga damit at dali dali ko itong sinuot, hindi ko pinansin pa ang pananakit ng aking katawan.. Nakuha ko pang tignan ang mukha ng Strangherong lalaki na nagging asawa ko sa inakala kong laro lalro lang kagabe.. at hindi ko inakala na ganito ka GUAPO ang inalayan ko ng aking sarili.. at kung tama ang naalala niya kabilang ito sa mga Bachelor na bisita sa party ng mga magulang ni MicaComplete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
BS#2: When The Billionaire Owns You -COMPLETE-
Highest Rank: Generalfiction #18 ~~~~~~~~ "Ano ba ang gusto mo?" Halos humagulgol na ako rito para lang magmakaaawa na pakawalan ako sa poder nya. Oo, asawa ko sya pero IBA ANG TURING NYA SAAKIN ginagawa nya akong alipin. Ilang taon palang naman kaming kasal pero ganyan na ang kinikilos nya. "Hindi ka ba nakakaintindi ng sinabi ko? WALANG AALIS SA PODER KO HANGGANG HINDI KO SINASABI." Mas lalo akong naiyak sa sinabi nya. "Ano pa ba ang kailangan mo saakin? Nakuha mo na ang lahat ng sakin. Pati Katawan ko ay nakuha mo na." Hindi ko na talaga kaya ang mga ginagawa nya saakin kaya gusto ko nang sumuko. Hindi nya ako sinasaktan ng physical pero sinasaktan nya ako emotionally. "Hindi ko pa nakukuha ang gusto ko Mahal kong Asawa." at ngumiti ito. Mas lalo akong nangilabot sa ngiti nya dahil ang mga yon ay ngiting nakakatakot. "Kailangan ko nang tagapagmana sa Montecillo Company. " Naging seryoso ang mukha nito ulitt kaya nanlamig ako. "Kapag binigyan kita ng tagapagmana, makakalaya na ako sayo?" Desperadong tanong ko sa kanya. Napatingin ito saakin at muli nakita kong ang mga matang minahal ko na unti unti nang naglalaho. " It depends Mahal kong asawa." Naiiyak nalang ako sa sinasabi nya. ___________________________________ GAVIN HENRY MONTECILLO AND SHALIZA DAREEN DAMIAN-MONTECILLO STORYComplete
His Runaway Wife
"Baby, please pag-usapan natin 'to. Baby, mali ang pagkakaintindi mo. Sya ang humalik baby, hindi ako. Baby, please" Hindi ko sya pinansin. Pinagpatuloy ko na lang ang pag-eempake ko ng mga damit. Pilit nyang pinipigilan ang mga kamay ko. Pero hindi ako nagpatalo. Dahil kailangan ko tong gawin. "Baby, please don't leave me. Sabihin mo lang, ano ba gusto mong gawin ko. Kahit ano gagawin ko. Kahit ano. Name it baby." Hindi ko parin sya pinansin. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha kong nagunahan sa pagbagsak. Nasa hagdanan na ako nang bigla nya akong yakapin. "I love you. Please don't leave me." Pero tinanggal ko lang ang kamay nya. Nagmadali na ako papunta sa pinto. Pero nang mahawakan ko na ang handle ng pinto bigla ko na lang naramdaman ang pagyakap nya sa mga hita ko. Nakaluhod sya. Nagmamakaawa. Umiiyak. Hindi ko na kaya. Kaya pwersahan ko nang tinanggal ang mga kamay nya na yakap sa mga hita ko. At tuluyan nang umalis. Laking pasalamat ko nang hindi na sya sumunod. Kaya naman mas binilisan ko pa ang paglalakad. "It's a goodbye for now. But I promise i will be back and we will continue our story. That's a promise "Complete![His Payment Kiss (Completed) [R-18]](https://img.wattpad.com/cover/94394264-256-k533006.jpg)
His Payment Kiss (Completed) [R-18]
" I'm drunk Reyna ko, I might as well use it as an excuse. 'Tong gagawin ko, kalimutan mo" He said. Nalito naman ako sa sinabi niya. Magsasalita pa sana ako ng maramdaman ko ang labi niya sa akin. I mentally cursed when I felt him kiss me. I thought it was just a peck but it wasn't because I tasted alcohol in his lips. I didn't return him the favor. I didn't kiss him back, still shocked at what he's doing he finally let go of my lips and breathed deeply near my neck. This was the first time he kissed me. This was the first time I get to taste that lips. We stayed on that position for a couple of minutes before he finally said something I don't want to forget for the rest of my life. " Don't make me fall down on my knees Gabriel. But don't stop me if I will and just say yes" He said before getting up and helping me stand. Marco Luis ValdemarComplete
MELODY SERIES BOOK4: Meant To Be Yours
📚MELODY SERIES📚 ~Clyde and Janna~ BOOK4 : Meant To Be Yours Written By: TaraiShai Genre: Romance Status : COMPLETED / EDITED Cover by: Maskedtruths WP "Pagod na ako, Clyde!" umiiyak na sabi ni Janna. "Pagod na akong intindihin ka. Pagod na akong sambahin ka. Pagod na akong balewalain ang nararamdaman ko para lang mapasaya ka. Pagod na akong palaging unahin ka. Gusto ko namang mahalin ang sarili ko, kahit ngayon lang," dagdag ni Janna habang malayang tumutulo ang mga luha n'ya. "Janna, I'm sorry!" paghingi ng tawad ni Clyde sa nobya. "Hindi ko alam na ganyan pala ang nararamdaman mo. Handa akong magbago, 'wag mo lang akong iiwan, please!" makaawa ni Clyde at mahigpit na niyakap si Janna. "I'm sorry, Clyde," sabi ni Janna at kumalas sa pagkakayakap ni Clyde. "Bubuuin ko muna ulit ang sarili kong nagkapira-piraso ng dahil sa pagmamahal ko sayo," sabi n'ya at lumuluhang tinalikuran si Clyde. "Napakasakit para sa akin ang lumayo sayo, pero mas gugustuhin ko na 'to kesa dumating pa ako sa puntong mawala na ang pagmamahal ko sa sarili ko, pati na rin sayo," sabi n'ya ng hindi nililingon si Clyde. "Mahal kita, pero kailangan ko munang mahalin ang sarili ko. Paalam," sabi n'ya at tuluyan ng iniwan si Clyde. A L L R I G H T S R E S E R V E D © 2020Complete
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?
More detailsContent Guidelines