Siyah Gül

"Ne bekliyorsun? Bunların başımıza gelme sebebi sensin.Önden senin gitmen gerekiyor."

Derin bir nefes alıp içimde tuttum.Bu aptal kampa gelirken ne düşünüyordum bilmiyorum ama evde depresyonuma devam edip kaşık kaşık çikolata yemem gerekiyordu.

Ağır ağır ilerlerken arkamdan gelen sözcüklerle durdum.

"Kızı rahat bırak Emir."

Bu ses kahramanımın değil ölüm meleğimin sesiydi.

*

"Uyandı."

*

Ben derin,Annemin depresyondan çıkmam için yolladığı kamp alanında hayatımın yavaş yavaş sönmesini izlemek zorunda kalan Derin.

Burada yalnız değildim.