PLAYBOY-ZAMANSIZ AŞKLAR

PLAYBOY-ZAMANSIZ AŞKLAR

  • WpView
    LETTURE 68
  • WpVote
    Voti 0
  • WpPart
    Parti 1
WpMetadataReadIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione sab, mar 14, 2015
Bir işaret istiyordum , sadece bu yaşadıgım hayattan kurtulabilmek için . Bunları düşünerek başımı yastığa koydum ve sabahın ilk ışıklarında uyandım. güneş yine penceremden içeriye hafif sızmıştı , benim için güzel bir gün olacağını ümit ediyordum ki, içeriden bir ses geldi . kahvaltı hazır! sesi merak edip içeriye gittim ve biri bana kocacım diyerek sarılı verdi . solanda oyun oynayan küçük bir çocuk baba diye kucağıma atladı , hep hayalini kurduğum aile , ama sonrasında gelen bir korna sesi, insan bagrışmaları... kulaga cok asina geliyordu . gözlerimi açtığımda keşke uyanmasaydım dedim ve anladım ki rüyaymış .güneş pencereme ugramamıştı bile, oda karma karışık, içeride banyonun bozulan muslugunun sesi geliyor. sinir bozucu bir ses ve yanımda yine dün akşamki geceden kalma bir kadın, çok karmaşık başlamıştı gerçekte gün yanımdakine bakıp yine aynı pişmanlıkla kalktım duş almak için banyoya gittim yine yeniden bir gün için akşamdan kalma bütün pisliklerimi döküverdim ..
Tutti i diritti riservati
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti