Still with you / Taekook

...Yalnız olmak, insanoğlunun alabileceği en büyük cezadır belki de. Biz insanlar, aslında hayatımızı mantığımıza göre değil, duygularımıza göre yaşarız. En kârlı mesleği seçip zengin olmayı arzulamak bile bir histen ibarettir aslında. Arzularımıza göre yaşarız. Bazılarımızın derdi para, bazılarımızın aşk, aile, bazılarımızın ise sadece anılardır hayatın anlamı. Bana sorsalar benim için hayatımın anlamı sadece anılar ve hislerdir. Bu hayattan göçtüğümde aklımda kalacak tek şeyin bir çok insanın beni hatırlayacağı, arkada bıraktığım servet ya da soyumun devam edebilmesi için dünyaya getirdiğim çocuklar değil. Çok küçük yaştan beri yaşadığım, aklımda tuttuğum anılardır."

Viskimden bir yudum alıp devam ettim.

"Bir çok yeri gözmek isterim mesela. Gittiğim yerlerde sevdiğim insanla öpüşmek,sevişmek isterim. Arkadaşlarımla birlikte en eğlenceli anılarımızın olduğu bir sürü fotoğraf, video çekilmek isterim."

Kafamı ona doğru döndürüp sordum:

"Ben bu yalnızlığı hakediyor muyum, Taehyung?"

Gözlerimin dolduğunu hissedince sırtımı ona doğru dönüp fark etmemesine içten içe dua ederek gözlerimi silmiştim.

"Böylesine bir yalnızlığı dünyadaki en kötü insan bile haketmiyor."