Chodźmy na wiśnie...

Los potrafi płatać figle, zwłaszcza jeżeli jest się młodym i zagubionym. W świecie samotności najlepiej jest iść w parze, chociaż nie zawsze wiadomo o tym od razu. Yvette nie wiedziała, że nowa szkoła i otwarcie się na znajomości pokaże jej oblicza rzeczywistości, a mroczne historie są nie tylko w książkach. Natomiast ciekawość to pierwszy stopień do piekła. W tym całym natłoku nastoletniego życia, Yv znajduje ukojenie w sadzie pełnym wiśni, który nie był tylko jej ulubionym miejscem, a miłość do literatury nie była jej jedyną...