"Bu, muhabirlik bana göre değil. Aslında, bu dünya bana göre değil. Bir yanlışlık olmalı, ama nerde? "demişti kız. Umutsuzca çırpınıyordu. Boğulmak istemiyorsa, kanatlarını kullanmayı öğrenmek zorundaydı.
Küçükken var olması istenilen bir dünya, büyüdükçe kaybolan...
Çirkin ördeğin asl ında kuğu olması, korkağın cesur, kötünün iyi...
Büyük bir Savaşın, içinde kaybolmamak için cebelleşen; aşklar ve kenetlenen dostluklar...
Sıradan bir muhabirdi, hatta çokta çirkindi. Hiçbir masala konu olamazdı. Başrol olması imkansızdı. Peki ya imkansızlıklar, yeni imkanlar yaratırsa?