Bağımlı (+18)

Eve geldiğimizde korkuyla onu ve yapacaklarını izliyordum. Aldığı şişeyi ağzına götürdü ve içti. Evet, başlıyordu.

İki şişeyi diktiğinde sarhoş olmaya yakınlaşmıştı, fakat henüz değildi.

"Sen ne yapmaya çalışıyorsun yine! Benim sana olan tahammülüm sona ermek üzere, anlıyor musun dediklerimi? Hayatı sana zehir etmemi istemiyorsan yanındakilere dikkat et. Yoksa.." dedi ve derin nefes alarak devam etti.

"Yoksa andım olsunki, işin sonunda bu evden ikimizde sağ çıkamayız."

Elim titredi, tam bir bağımlıydı. Cevap verecek gücüm yoktu ki veremezdim de zaten. Beni kıskandığında ondan daha çok korkmamı sağlıyordu. Aksine, onu çok seviyordum.

Ve evet, bağırmasının sebebi tamamen bendim.