KAYBETTİKÇE

KAYBETTİKÇE

Reads 367
Votes 19
Parts 4

Ongoing

Last published Wed, Jul 8, 2015

Non-Fiction

Yine günlerden ayrılık yine hüzün yine yalnızlık Kaybettikçe öğrendim ağlamayı Kaybettikçe güçsüzleştim ben Kaybettikçe sevdim kaybettikçe öğrendim değer görmediğimi Bak yine yanlış karar aldı karşımdaki Yine yanındayım dedi yine gitti Onun yanındayım demesi ölmek gibiydi Ben ölürken o yanındayım diyebildi haklıydı bir ölünün yanında kim durabilirdi? O yüzden mutsuzum, o yüzden yalnız ve bunlar yüzünden savunmasızım Ama merak etme seninde dediğin gibi ben her zaman yanındayım.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Gittiği son görevde timini şehit vermiş, hayattaki tek ailesini kaybetmişti. Kıdemli Üsteğmen Gülce İzem Öztürk. Her şeye rağmen yıkılmamış bir kadın. Aile sevgisi görmemiş, kimsesiz büyümüş bir kız çocuğu. Aile sıcaklığını kardeşlerinde bulmuştu o, oysa şimdi kardeşleri yoktu. İntikam hırsı bütün bedenini ele geçirmişti. Yeni timi ve hayatına giren biyolojik ailesiyle işler karışmıştı. Kardeşlerinden sonra aile vatandı. Fazlası olamazdı. Vatan için yaşayıp vatan için ölecekti. Unutulacağını bilse bile. ... "Her askerin bir lakabı olur ya... Seninki ne?" "Asena."dedim sert sesimle. "Asena..."diye mırıldandı. "Dişi kurt." Dudağımın kenarı hafifçe kıvrıldı. Önüme dönüp seri adımlarla ilerlemeye başladım. Asena. Dişi kurt. Bana dişi kurt derler. Gücüm tükenirse karanlıktan alırım ışığı. Yılmam, Türk askeriyim. Bu adı iyi yaz, bir daha unutamayacaksın.

Content Guidelines