Düş Kapanı

Aşk fedakarlık ister. Çünkü bir şeyleri göze almadan, feda etmeden aşkı elde edemezsin. Uğruna başkasına zarar verebilir hatta kolayca silebilirsin. Peki sevdiğin insana zarar veriyorsan? Okadar kolay silip atabilir misin? Peki ya duygularını? Duygularını, hislerini yok sayabilir misin? Onun iyiliği için bunu yapabilir misin? ya da şöyle sorayım; Hayatından vaz geçebilir misin?

İnsanlar çok tuhaf. Ne yapmak istediklerini bilmezler. Genelde bencil olanlar hep mutlu olur. Çünkü benciller umursamazdır. Umursamazlık mutluluğun eş anlamlısıdır. Aşk da çok bencilcedir. Mutlu eder ama sonu daima hüsranla sonuçlanır. Bitmek zorunda. Birini seversin ve o senin bütün hayatın olur. Hayatındır. Hayatım dersin. Gerçektende hayatındır. Uğruna bütün herşeyinden vazgeçersin. Özgürlüklerinden, yaşantından, insanlardan vaz geçersin. Aşk böyledir. Aşk vazgeçmektir. Fedakarlıktır. Aşk için kalbini feda etmektir. Onun mutlu olması için kendi mutluluğunu feda etmendir. Ona zarar gelmesinden korkarsın. Sırf bu yüzden kendi hayatından bile vaz geçmeyi göze alırsın. İyi de onun hayatı sen değil miydin zaten?