AĞAÇLIK

"Neredesin!?"
diye bağırır Zera. Ağlamaktan kıpkırmızı olmuş gözlerle etrafa bakar. İçindeki acının ateşi, bir kez daha yaşartır gözlerini. Koşturmaya başlar ağaçların arasında. Umutsuzca, çığlık atar gibi bağırır bu sözcükleri.
"N'olur.. Onu benden alma!"
Bir kaç saniye sonra beyaz bir ışık hüzmesi yaklaşır ona. Cinsiyeti belirsiz bir tonla fısıldar.
"Μην κλαις.. Άλλωστε όλα θα τα σβήσεις."
~"Ağlama.. Ne de olsa her şeyi sileceksin."~
Zera yutkunur ve ışığa doğru yürür. Elinde tuttuğu hançeri, havaya kaldırır.
"O zaman her şeyi şimdi siliyorum. Onu benden asla alamayacaksın.."
Hançeri kendi boğazına saplar. Tam o anda beyaz hüzme şekil almaya başlar ama Zera'nın görüşü tamamen kanıyla kaplanır. Son hatırladığı şey ise, duyduğu tiz çığlıktır..

Yazar notu : Aşk romanı değildir. Ama aşk sahneleri bolca olacaktır. Ana konu daha çok ön planda olacaktır.