YUVASIZ

Başımı sokacak bir evim vardı belki... Fakat beni sıcaklığıyla sarıp sarmalayan bir yuvam hiç olmadı.
***
Ben Rüya.
Çocukluğumda aldığım yaraların izini, hala bedenimde taşıyorum.
Ben Rüya.
Yaralarımı kanatmaya geldim. Yaralarımı anımsayacağım, belki çokça kanatacağım fakat daha sonra onları sımsıkı sarmalayacağım.
***
Bu ev bana bir yuva değil de, bir cezaydı sanki...