Affinità

Affinità

  • WpView
    Reads 470
  • WpVote
    Votes 28
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 2, 2026
Yeni bir şehir, insanın hayatına yalnızca yeni sokaklar değil; yeni yüzler, yeni dostluklar ve kaçınılmaz ihanetler getirir. İnsan zamanla her şeye alışır sanır; yarım kalan konuşmalara, ansızın değişen insanlara, sırtında bırakılan soğukluk hissine bile. İlk ihanet derin bir yara açar, sonrakiler ise o yaranın üstüne yeni izler bırakır. Bir süre sonra acı tamamen geçmez belki, ama insan taşımayı öğrenir. Çünkü zaman, en ağır kırgınlıkları bile sessizce eskiten tek şeydir. Peki... bu yeni ihaneti de taşıyabilecek misiniz?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • VOLKOV: BUZ VE KAN (+18)
  • Garip Bir Öykü
  • Gerçek ailem mi?(DÜZENLENİYOR)
  • KURŞUN VE TEN
  • Kayıp Bordo Bereli
  • Gülzar-ı MiR
  • Okyanus'un Kül'ü
  • Mafya Boy Aile
  • MİSAFİR
  • PUSU

O, Moskova'nın karlarını bile dondurabilecek kadar soğuk bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. 'Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.' 'Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.'"

More details
WpActionLinkContent Guidelines