#ENGELLENDİNİZ
- LECTURAS 25,914
- Votos 1,764
- Partes 38
Her düğünde oğluna veyahut torununa gelin arayan teyzeler illaki bulunur. Çoğu zaman bulamazlar ama bu sefer farklı. Bizde olayın işine abla girince sonuç zafer mı olacak yoksa her zamanki gibi hüsran mı...
Todos los derechos reservados
#141
öylesine
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
![KARDELEN [{Seri 1}]](https://img.wattpad.com/cover/401494523-256-k754844.jpg)
KARDELEN [{Seri 1}]
Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.Concluida
MANOLYA (ARA VERİLDİ)
Bir sabah uyandığında evli olduğunu öğrensen... Üstelik hiç görmediğin biriyle. Manolya için her şey sıradandı. Ta ki karşısına Aziz Beyrut çıkana kadar. Aziz Beyrut. İsmi fısıltıyla anılan, sözü kanun sayılan bir adam. Ve onun elindeki aile cüzdanında yazan tek bir gerçek: Evlenmişlerdi. Ne aşk vardı. Ne rıza. Ne de açıklama. Sadece tek bir cümle: "Boşanamayız." Ama asıl soru şu: Bu evlilik bir hata mıydı... Yoksa planlanmış bir hamle mi? Güçlü bir adam. Boyun e ğmeyen bir kadın. Ve ikisinin de henüz görmediği bir oyun. Çünkü bazen bir imza, bir kurşundan daha tehlikelidir. Ve bazen ölmek değil, birlikte yaşamayı seçmek en büyük savaştır.
Feride | Tamamlandı
''O şerefsizle hiç bir yere gitmeyeceksin!'' Dediğinde sessiz kaldım, ateş gibi yanan bakışları bana döndüğünde volta atmayı bırakmış bedenini tamamen bana çevirmişti. ''Duydun mu?'' ''Duydum Kerim abiciğim!'' Dedim Hande'nin söylediklerine atıfta bulunarak. ''Ne abisi ulan? Siz beni komple delirteceksiniz!'' Söylediğine karşılık ona doğru bir adım atıp çatık kaşlarımla söze girdim. ''Ne oldu? Hande söylerken hiç itiraz etmiyorsun ama!'' Kafasını yukarıya doğru kaldırıp derin bir nefes bıraktığında adem elması yutkunmasıyla birlikte hareketlendi. ''Ya sabır!'' ''Sana binlik tesbih alayım bol bol sabır çek... Bu kafayla seni ancak o keser!''Concluida
Canımın Ardı
Çocukluktan beri kardeş gibi büyüyen iki kız. Tatil için gittikleri kampta bir cinayete tanık olurlarsa ne olur? Bir de bunlara bu zamana kadar hiç yaşamadıkları aşkı eklersek... Cinayetten doğan bir aşk ne kadar sürebilir? Ya da cinayetten bir aşk doğa bilir mi? Hayatlarının birdenbire değişimini, karşılarına neler çıkacağını onlar da sizin gibi bilmiyor. Bu onların hikayesi Bade, Elçin, Kayra ve Aras'ın. Bir kamp, 13 kişi, içlerinden biri katil. Sır perdesi aralanırken macera dolu bir yol kızları bekliyor. Bazen üzüleceğiniz, şaşıracağınız, gerileceğiniz ve ağlayacağınız kimi zaman da güleceğiniz bir hikayeye hoşgeldiniz. Kan kokusu mu, aşk kokusu mu?Concluida
Mahya'da Yakaladım Gözlerini |𝓉ℯ𝓍𝓉𝒾𝓃ℊ
"İnsanlar, "İnandık" demekle imtihan edilmeden bırakılacaklarını mı zannederler?" ~Ankebut Suresi 1.ayet duraksadı. Etrafına bakındı. "Gerçek şu ki sizi yeryüzüne yerleştirdik; orada sizin için geçim vasıta ve kaynakları var ettik. Fakat siz ne kadar az şükrediyorsunuz!" ~A'raf Suresi 10. ayet etrafında dönen yaşantı seline dokundu gözleri. Küre-i Arz muntazamdı. Olur olmadık kaldırımların aralarından ot, çiçek bitiyordu. Bulutlar belli bir yörünge de akıp gidiyordu. Kediler birbiriyle uğraşıyor, rüzgâr esiyordu. İnsanlar- duraksadı genç adam. Yüz yıllardır değişen tek şeye baktı. İnsana. Eşref-i Mahluk'a. Şerefli yeryüzü halifesinin, kendisini dibe çekişlerine baktı. dudakları kıpırdandı genç adamın. En derinden mırıldandı "Bu Ramazan çok farklı olacak..." adımlarını bölen mesaj seslerine baktı. 05***; Hz. Ömer nasıldı biliyor musun? 05***; Celaliyle şeytanı ürküten, 05***; Cemaliyle mazlumları sevindiren 05***; Sen hangisisin Ya Yavuz? 05***; Cemalini yitirmiş Celaliyle mahvolan, 05***; Celalini unutup Cemaliyle üzenlerin esiri olan? 05***; İstiyorsun ya bu Ramazan farklı olsun 05***; Bunu, cemalinle celalini bir arada tutman bunun ilk adımı olsun. kapak tasarımı; murekkepliguzel 🏅🏅🏅; oruç kategorisinde 1. (09.04.22) yavuz kategorisinde 8. (18.05.22) dua kategorisinde 6. (04.06.22) helal kategorisinde 30. (07.06.22) haram kategorisinde 1. (17.08.23) ezan kategorisinde 1. (24.08.23) 𝑚𝑎ℎ𝑦𝑎 𝑑𝑎 𝑦𝑎𝑘𝑎𝑙𝑎𝑑𝚤𝑚 𝑔𝑜̈𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖 başlangıç tarihi: 02.04.22 bitiş tarihi: 13.08.23Concluida
Çölde Kayıp Bir Sır
İhanetle yıkılan bir krallığın geride bıraktığı tek varis ile, o yıkımın gölgesinde büyüyen bir prensesin hikâyesi. Erecell Krallığı'nın yok oluşundan yıllar sonra, çölün ortasında hafızasını kaybetmiş bir genç kadın bulunur: Zemira. Bilmediği bir geçmiş, hatırlamadığı bir soya ait izler ve mavi gözlerinde saklı bir sır taşımaktadır. Onu bulan kişi ise, babasının günahlarıyla yaşamaya mahkûm edilen Vincent Krallığı'nın varisi İzan'dır. Taht, ihanet ve kayıplarla örülü bu dünyada; aşk, güven ve sadakat yeniden tanımlanmak zorundadır. Çünkü bazı sırlar yalnızca ortaya çıktığında değil, sevildiğinde de tehlikelidir. Çölde kaybolan sadece bir krallık değil... Gerçek, kimlik ve kalpler de bu sırrın içinde saklıdır.Concluida
Üzülmesin Diye | Texting
(Tamamlandı.) Vera: Ne yaptın bana? Vera: Aklımdasın bu gece de. Vera: Anlamıyorum, Vera: Neden böyle oldu? Vera: Neden güzel şeyler bozulmak zorunda hep? Vera: Ben bizi yapboza benzetiyorum, biliyor musun? Vera: Parçaları adım adım dizilmiş, Vera: Güzel bir resim çıkmış ortaya. Vera: Sonra bir rüzgar esmiş, Vera: Dağıtmış parçaları oraya buraya. Vera: Parçaları toplamaya çalışıyorum ama bazıları yatağın altına girmiş, Vera: Kolum yetişmiyor. Vera: Yardım et, Ege'm. Vera: Alayım o parçaları. Vera: Kucağımdaki parçalar da kaybolmadan önce. Vera: Sana Ege'm demeyeceğim bir daha demiştim kendi kendime. Vera: Olmadı. Vera: İzin verir misin sana böyle seslenmeme? Vera: Böyle yalvarıyorum falan ama bunların hiçbirini okuyamıyorsun şu an. Vera: Uyuyorsun güzelce. Vera: Uyu, Ege'm. Vera: Unutursun belki sana çektirdiklerimi. Vera: Uyu, Ege'm. Vera: Rüyanda geçmişimizi gör. Vera: Bu arada, Vera: Hala bekliyorum geçmişi geleceğe taşıyacak periyi. Vera: Neyse, Vera: Çok konuştum. Vera: İyi geceler, Ege'm. Vera: Bizli rüyalar. (Hikayenin akışında küçük birkaç değişiklik olmuştur.)Concluida
Yürek Harbi
Yüzbaşı Mahir Kocatürk. Deliler gibi aşık olduğu kadın Ebru ile nihayet evlenmişti. Kaderin onlar için balayılarının ikinci gecesi kötü bir sürprizi vardı. Teröristler tarafından kaçırılan Mahir, eski hayatına dönmek ve çok sevdiği aşkına kavuşmak için çabalayacaktır. ©Tüm Hakları Saklıdır. (Tamamlandı)Concluida
Ölmek İçin Yaşamak
Bir genç kızın ölmek için yaşadığı zamanı okuyacaksınız :)) Kısa ve güzel bir kitap olacak. Diğer okuduğunuz kitaplara benzemeyen, diğerlerinden farklı olan bir kitap okuyacaksınız :) ÖpüldünüzZzZz <3Concluida
Pinokyo Patronum
... "Eee Adel Barlas bey ile çalışmak nasıl gidiyor." "Off offf hiç hatırlatmayın Işıl hanım ya Adam tam bir Pinokyo hem sahte hem yalancı, bir tek farkla yalan söyleyince pinokyo'nun burnu uzar ya hah bunun da kibarca söylüyorum poposu kalkıyor." Arkasında duyduğu uyarı öksürüğü olan sesle Adel'in gözleri Işıl hanımı buldu.Eyvahlar olsun ne yani söylediklerini duymuşmuydu patronu. " Arkam da değil mi? " " Evet Adel arkanda ve poposuna bakıyor." ... Yayınlama tarihi : 01.01.2023 Bitiş tarihi : 05.03.2023 #11 affetmek 25.02.2023 #6 öfke 09.03.2023 #4 öfke 11.03.2023 #3 öfke 13.03.2023 #3 inat 07.04.2023 #2 inat 24.04.2023 #1 öfke 02.02.2024Concluida
Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.
Más detallesPautas de Contenido