Derin Poyraz

Her şey kendime olan özgüvenimi kaybettikten sonra oldu. Değiştim, insanlara güvenmemeye başladım, Ağladım, Çaresiz kaldım. Kurduğum hayalleri bir kenara bırakıp eleştirdiğim şeyleri Yaptım. Yanlış insanlarla tanıştım. Daha çok küçük yaşta dışlanmaya başladım, içime kapandım. Dinleyenim yoktu.herkes ben yokmuşum gibi davranıyordu. Bazen sert düşünerek piyasaya çıktım Bazende sert konuşarak dışlandım. Insanlara değer verdim ama karşılığını alamadım. Dinledim ama dinlenmedim. Değer verdim ama değerli olamadım. Şimdi ise oturmuş yalnızlıktan oyuncağımda konuşuyorum. Çünkü başka kimse kale alıpta dinlemiyor beni...
Bu yalnızlığımı bozan Beni bu boşluktan kurtaran sevgilim. Tek gerçeğim. Poyraz. Onlarca engeli atlattık belki, ama yetmedi. Bizim en büyük engelimizdi aile. Sen bu engele Dayanamayıp gittin Poyraz! Ve sonra hiçbir şey olmamış gibi geri döndün. Ama çok geçti artık. Artık eski Derin değildim ben. Gözümü kör eden o intikam bir yandan da yakamı bırakmayan hatıralar.