Kahu
  • WpView
    LECTURAS 20,265
  • WpVote
    Votos 700
  • WpPart
    Partes 12
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación lun, jul 15, 2024
Küçüklükten beri şiddetle büyümüş kahu 15 yaşında evden kaçma kararı alır ve akşam herkes uyurken kaçar ve dışarıda bir adama raslar "Bu saatte burda ne işin var " Dedi adam "Şey evden kaçtım efendim " dedi kahu "Neden evden kaçma gereği duydun " dedi adam " Ailem ile hiç iyi anlaşamıyorum " dedi kahu " Biliyormusun bende evden kaçtım " dedi adam kahu ona meraklı gözlerle bakarken " Neden efendim " dedi merakla kahu " Çünkü yarın bu dünya ya veda ediyorum ama şirketimi emanet edecek hiçbir akrabam yok " dedi üzgünce adam " Ben sizin akrabanız olabilirim " dedi kahu " Şirketimi yönete bilirmisin ki " dedi adam merakla " Öğretirseniz yönetirim efendim " dedi kahu " Peki bu akşam sana bütün herşeyi öğreticem " dedi adam ' 3 yıl sonra ' 18 yaşında olmama rağmen büyük bir giyim firmasının sahibiyim ELİZA dünya nın ünlü giyim firmalarından biri çoğu tasarımı kendim çiziyorum İtalya da yaşıyorum fakat Türkiyede bir kaç işim çıktığı için Türkiye ye gidicem eski aile min dediğine göre doğduğumda hastanede bir karışıklık olmuş ve bunun için tahlil vermeye gidiyorum
Todos los derechos reservados
#191
aşçı
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido