Kristalin Efsanesi 1: Son Kalanlar

Efsaneler der ki: yüzyıllar önce, kuşlar konuşur, yılanlar yürür iken; küçük bir kızın içten duası gerçek oluvermiş. O gün yeryüzü ikiye ayrılmış; gönüller solgun, yumruklar taş kesilmiş. Bir gün gelecek kahramanın özlemini çeken kalpler kan ağlamış ve insanların korkusu, külleriyle soğumuş.

Bu kargaşadan sorumlu efsanevi insan ırkı Krinsanların Zümrüt soyu, yok olmanın eşiğine gelmiş. Diğer iki soy, Yakutlar ve Safirler, devamlılıklarını sürdürmüş; Zümrütlerse sefa içinde yaşarken her şeyi unutmuş, bir avuç kalıvermiş.
***
Azimli bir stratejist, kendilerini yok eden şeyi ve devasını bulmak üzere bir plan yaptı. Savaştan
sonra kapanan Okul'u yeniden kurup son kalan genç Zümrüt Krinsanları eğitecek, bir çare bulma umuduyla yolculuğa çıkaracaktı.

Her şey plana uygun ilerliyordu, ta ki bir öğrencisi adeta her fırsatta ölümle burun buruna gelene kadar. Maalesef bu öğrenci aynı zamanda bu hikayenin kahramanıydı, düşmanla savaşıp dünyayı kurtarmalıydı; ama bundansa ormanda bir başına yaşayıp ballı çörek yemeyi yeğlerdi.

(Kapak tasarımı dahil bütün illüstrasyonlar benim eserimdir.)