PENÇE

Hayat bizden var olduğumuz gibi mi yaşamamızı istiyor yoksa aksine yaşamak için var olmamızı mı?

Boğazıma yapışan tırnaklar artık canımı yakıyor...nefesim daralıyor. Ruhum içime sığmıyor gibi . Bir pençe tutuyor adeta bedenimi... sığamıyorum hiçbir yere , hiçbir yere ait hissetmiyorum . bu duygu karmaşası insanın ne istediğini bilmemesi kadar aciz birşey yok gibi...

İnsan duygusu olumlu, olumsuz, nötr olarak üçe ayrılır . fakat ardından gelen birçok duygumuz bizi yanıltabilir.

Üzgunken mutlu olabiliriz veya olmak zorundayızdır , ağlarken güleriz o an gülmek zorundayızdır . çünkü bizler hep güçlü durmak zorundayız . Eğer insan kendisi için güçlü durmazsa ; diğer insanlar tarafından yıkılmaya mahkumdur ...

Bu hikayede bedenimi tutan pençeden ben mi kurtulacağım? o mu beni bırakacak onu göreceğiz.