Veda Suskunluğu

Annemin beyaz tişörtü kırmızı renge boyanmıştı.
Sessizce ağlamaya başlamıştım.
Annem kırmızı rengini sevmezdi. Bir keresinde annemle birlikte bana elbise almaya giderken kırmızı bir elbise beğenmiştim. Anneme elbisenin nasıl olduğunu sorduğumda bana 'Kırmızı rengi güzel değildir kızım.' demişti.

Ona 'Neden?' diye sorduğumda ise 'Kırmızı rengi acıyı temsil eder.' demişti. O zaman yedi yaşımdaydım ve annemin anlattıklarına karşı kırmızı renginden korkmaya başlamıştım. Ama şimdi 9 yaşındayım ve hala kırmızı renginden korkuyorum. ben büyümüştüm, büyükler hiçbir şeyden korkmazdı. O halde ben neden korkuyordum. Ben babamdan da korkuyordum yoksa büyümemiş miydim? Ama bana herkes büyüdüğümü ve abla olduğumu söylüyorlardı.

Erva küçük yaşta babasının annesini öldürdüğüne şahit olmuştu. Babasına karşı büyük bir nefret ve korku besleyen Erva reşit olana kadar amcasıyla yaşamış sonrasında kendine ait bir eve yerleşip öğretmenlik yapmaya başlamıştı. Her şey yolunda gidiyordu Ta ki aşık olana kadar. Aynı zamanda babası tekrardan ortaya çıkan Erva'yı büyük bir intikam oyunu bekliyordu.