Elaya Vurgun

Elaya Vurgun

  • WpView
    GELESEN 208
  • WpVote
    Stimmen 30
  • WpPart
    Teile 12
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert Mi., Nov. 12, 2025
Her şey geride bırakan Süreyya yeni bir hayata başlıyordu.Hep yaşamak istediği ama bir türlü aşkı yüzünden cesaret edemediği hayata. Sevdiği adam başka bir kadınla evlendiğinde kendinde o cesareti buldu ya da onu başka birisine aşkla bakarken görmeye korktu. Korku,cesaretini kazandırmıştı. Hiç bilmediği bir şehirde yaşayacaktı ve hep yapmak istediği mesleği yapacaktı. Mutlu olmaya giderken bir daha asla aşık olmayacağım diyordu,bir daha kimseyi kendimden çok sevmeyeceğim diye ama yanılmıştı. Üsteğmen Çağlar Sarsılmaz'ı görene kadar. Kiraladığı eve gece yarısı giden Süreyya hiç ummayacağı bir şeyle karşılaşır. Karşılaştığı şey ona silah doğrultan Üsteğmen Çağlar'dan başka kimse değildir. -- Elaya Vurgun isminde ki ilk ve tek hikayedir. Kızıl Vurgun da ki Müge'nin hikayesi. - Vurgun Serisi İİ
Alle Rechte vorbehalten
Serie

VURGUN

  • Kızıl Vurgun
    2 Kapitel
  • 12 Kapitel
  • karanlık arzular
    10 Kapitel
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien