NAZENİN

NAZENİN

  • WpView
    Reads 73
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 1, 2023
WpInfo
Non-Fiction
Küçük kız artık korkuyordu, gözlerindeki korku ile ağzından tek bir kelime döküldü. "Baba" _______________________ "Böyle davranmaya devam edersen boşayacağım seni" Ciddiyet ile söylediğim cümlenin ardından önce düşündü sonra gözleri olabildiğinca açıldı. "Ne? Ne yani biz evli miyiz?" Verdiği tepki asık suratımı güldürdü, öyle gülüyordum ki hastanedeki herkesin 'bu deli mi' diye düşündüğüne yemin edebilirdim. "Niye gülüyorsun şuan çok ciddiyim ben. Evli miyiz biz?" Tekrar sorduğu soru ile dinmeyen kahkaham tekrar başladı. Biraz daha düşündükden sonra alay ettiğimi anlamış olmalı ki kaşları havalandı. "He sen benle dalga geçiyorsun, yalnız bunun acısını çok fena çıkarırım haberin olsun" Ufak çaplı dehditi ile masumca bakmaya başladım bakışlarım hoşuna gitmiş olmalı ki aynı şekilde o da bakmaya başladı. "Şuan seni burda öpebilirim ama bu senin hoşuna gitmez" Söylediği cümle ile donakaldım.
All Rights Reserved
#3
nazenin
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines