What We Couldn't Keep

What We Couldn't Keep

  • WpView
    Reads 148
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing20m
WpMetadataNoticeLast published Wed, Aug 6, 2025
සමහරවිට, අපිට අපිව අයිති නැතුව ඇති... ආදරේ විතරක්ම මදි ඇති... දෛවය දැනටම ලියවිලා ඇති. ඒත් මට වගේම ඔයාටත් මාව මතක හිටින්න ඕන, හැමදාම මතක් නොකරත්, පාලු සීතල දවස් වල... තනියම උණු කෝපි කෝප්පයක් බොන වෙලාවක... හිත ඔන්න ඔහේ අයාලේ දුර යන වෙලාවක, සිතිජයේ ඉම හොයන දවසක, මගෙ ලග නවතින්න ඕන... ' දැන් ඒ කෙල්ල හොදින්ද' කියල ඔයා හිතන්න ඕන. ඉතින්, මට ඔය හිතේ ගැබුරු කොනකින් පුංචි කොටසක් ඕන, ඒ කොනේ මාව හංගන්න , කාටවත් එබුනත් පේන්නෙ නැති ඒ අදුරු කොනේ මම හැංගෙන්නම්...සදහටම. ඒත් ඉදල හිටලා, ඔය මුවෙන් පිටවෙන බර හුස්මක.. මමත් ඉන්න ඕන. ඔව්, මම ආත්මාර්ථකාමී ඔයාට.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • භූමිකා/Bhoomika
  • හීන අරන් | Completed | Happy Ending
  • නොනිමි || NONIMI ❤️✨️
  • "ඒත් මං ආදරෙයි" |GL| Short Story
  • ඈ නොකී කතා... (Completed Short Story)✓✓
  • මලවි || MALAWI || ONGOING
  • සීතල හාදුවක්✅
  • Cordelia 💙🦋 ✔️

අපි මේ ලෝකේ ඉපදුනාම මුලින්ම පොඩි ළමයෙක්ගේ භූමිකාව රඟ පානවා. ටිකක් ලොකු වුණාම තරුණයෙක්ගෙ/තරුණියකගේ භූමිකාවත්, තව ලොකු වුණාම වැඩිහිටියෙක්ගෙ භූමිකාත් රඟපානවා. අපිව ලෝකෙට එක විදිහකටයි, අපි ආදරය කරන අයට තව විදිහකටයි පේනවා. පුංචි කාලෙකට මේ ලෝකෙට එන අපි, අපි හිතනවට වඩා ඉක්මනට අපේ භූමිකා ඉවර කරලා මේ ලෝකේ දාලා යනවා. ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ ඔයාගේ භූමිකා තීරණය කරන්නේ ඔයාද? නැත්නම් වෙන කවුරුහරිද?

More details
WpActionLinkContent Guidelines