AMESYA

Karşıdan siyah bir araba geldiğini gördüm ve yol dar olduğu için kenardan gitmeye başladım.

Ben kenardan gittiğim halde araba bana doğru yanaşıyordu. En sonunda yaklaşınca araba yüzünden dengemi kaybettim ve yere çakıldım.

Sinir yüklemesi yapmış gibiydim. Sinirden her yerim kızarmış bir şekilde ayağa kalktım. O arabayı kullanan pardon kullanamayan dangalağın yanına gittim.

Arabanın yanına gidince içeriden sesler geliyordu. Ben gelince camlar açıldı ve direk içeride arabayı kullanan adama baktım.

"Kardeşim araba kullanmayı bilmiyor musun sen? Yol verdim demi ben sana gidiyorum işte sağdan sağdan. Önünü göremiyor musun? Sağdan gittikçe üstüme geliyorsun. Hem ehliyetin var mı senin? Hayır yani varsa gideyim sana ehliyet veren şahısla bir görüşeyim yani. En azından böylelikle bir sürü can kurtulur!"

Ön tarafta yaşlı sayılamayacak ama büyük bir amca oturuyordu. Arka tarafta da sanırsam ki önde olan amacının eşi ve yanında da orta yaşlarda bir kadın oturuyordu.

"Amcacım, teyzecim kusura bakmayın sizin olduğunuzu görmedim. Ama bu yine de bu adamın suçlu olduğunu ve düzgün, insanların hayatını tehlikeye atmadan araba kullanmayı bilmediği gerçeğini değiştirmiyor!" Sonlara doğru adamın suratına bakarak söyledim. Daha da uzatmak istemeyip adamın birsey demesine fırsat vermeden yanlarından uzaklaştım.

Taa ki gittiğim yerde onları görene kadar...