MAHPARE KORUYUCULARI
- Membaca 5,366
- Vote 1,544
- Bab 35
DewasaBersambung
Publikasi terakhir Sel, Mar 17, 2026
"Sanki karanlığın içine gömülmüş gibiyim. Elim ayağım sürekli birbirine karışıyor. Ne yapacağımı bilemiyorum, düşünüyorum ama doğru yolu bulamıyorum. Her gece düşünüyorum, gerçekten. Bu işin sonu nasıl bitecek? Birisi zarar görecek mi diye. Biliyormusun Berke, ben mahpareyim de kimseye söyleyemiyorum. İçimdeki mührü kimse bilmiyor, şimdiye kadar güvenip kimseye anlatamadım. Her bir kişiye güvendim dediğim zaman güvendiğim dağlara kar yağıyor. Bazen ağlarken gözlerimden yaş akmıyor, ama kalbim sessizce ağlıyor. Farklı bir açıdan bakmaya çalışıyorum, ama gördüklerim ve yaşadıklarım hep aynı oluyor. Emin olma duygusunu çok özledim, gerçekten. Elimi nereye atsam bir şüphe, kimseye güvenmiyorum, güvenemiyorum. Ve yine biliyor musun, yalnızlığı iliklerime kadar hissettim. Başka hiçbir şey etmedi bana insanların ettiklerini. Kırılan bir kalpte takılıp kaldı ömrüm." dedim omzuna yaslanarak. "Yine ağlıyorum, görürüyor musun? Hayır, çünkü kalbim ağlıyor, sessizce."
...
(aksiyon, fantastik)
Yayın tarihi: 3 Eylül 2023
Bitiş tarihi:3 Eylül 2024
Yazar:heo.
Kapak:by.heosiky
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
BİR CİNAYET UVERTÜRÜ
Elimde tuttuğum kitabı incelmeye devam ettim. Bakışlarını üzerimde hissedebiliyordum. "Seni kendisine çağıran herkes, seni senden uzaklaştırıyor." "Kimin sözü bu?" içimde bir yerlerde bir huzursuzluk duydum. Karşımdaki yabancıdan içten içe etkileniyor olmanın yarattığı bir huzursuzluktu. "Seneca." Elimde tuttuğum kitabın yazarına döndü bakışlarım. Aynı yazardı. Şimdiye kadar hep birileri tarafından bir yerlere çekilmiş olmak ve asla kendim olamamamın farkındalığını tek cümlede özetleyebilmişti Seneca. Gözlerine bakmaya devam ettim. "Ben seni kendime çağırmıyorum." Cevap vermedim. Aramızda kısa sayılmayacak bir sessizlik oluştu. Gözlerindeki derinliğe kilitlendim. Beni hapsetmesine ve bütünüyle yutmasına izin verdim. Biliyordum, hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Biliyordum, birbirimizi paramparça olana denk mahvedecektik. Bilmediğimiz şey, o saatten sonra olan her şeyin bende derin yaralar oluşturacağıydı. Ve biz, geri dönüşü olmayan yola o an girdiğimizin farkında bile değildik. "Hiçbir şey olmayan bir şey, Hiçbir şey olmayan bir şeye aşık olmuş. Hiç var olmamış, hiç var olmamışın yolunu kesmiştir. Hepsi hayal, ya gerçek?" ©tüm telif hakları saklıdır
BABİL
"Belşazar... adı 'kralı korusun' demekti. Ama bazen isimler kaderi taşıyamaz; kader, kanla yazılacaksa." Ailesi gözlerinin önünde Ay Maskeli bir cellat tarafından katledildiğinde, Belşazar'ın içindeki çocuk öldü. Geriye yalnızca intikamın ressamı, kar maskeleriyle kaplı bir duvar ve çözülmesi gereken bir sır kaldı. Bir gün, kıyıya vuran dalgaların sesinin arasına sığınmış bir kadın belirir; kucağında bir kedi, peşinde ölüm. Onu korumak Belşazar'ın kaderinde yoktu... ta ki kadının gözlerinde kendi karanlığına rağmen sönmeyen o ışığı görene kadar. Şimdi imparatorluğun "asker" sandığı katiller nefeslerini enselerinde hissederken, iki yabancının yolları kanla, sırlarla ve deniz kokusuyla birleşir. Kimi koruyacak? Kimi saklayacak? Ve en önemlisi, kendi karanlığından kaçabilecek mi? -+18-
Amazon Kıskacında
Her köşe başı suç mahalli sayılabilecek kadar karanlık sokaklara attı kendini. Gecenin suçu siyah olmak mıydı? Yoksa her suçu koynunda saklaması mı? Karar veremedi. Faili meçhul gidenlerin ruhunu huzura erdirmeye çalışırken, hep bir yenisine yelken açıyordu kaderi. Kaderinden nefret etti. Murat Komser, nam-ı diğer Avcı, bu kez de avlayabilecek miydi suçlu suretleri. Yoksa kendi mi av olacaktı? Bilemedi. Bilinmezliklere lanet etti. +18 unsurlar içerir rahatsız olacakların okumamasını rica ederim. Hikaye kapağı sevgili ortime @phshavva ya aittir. Bu ince düşünceden ötürü sana çok çok teşekkür ederim :)
KARLAV
POLİSİYE - MAFYA Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi. Tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. 𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman'ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈̇𝐂̧𝐄𝐑𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. 
UPS...Try again
Brick: Selam belalarınız geldi aşkolar kemerlerinizi çıkarın ...
KUTUP YILDIZI *1*
Hep geçmişe takılı kalan küçük bir kız çocuğu ve geleceği yaşamak isteyen bir genç kız. Bu iki ruh iki farklı bedendeyken yaşaması kolaydır. Peki ya bu ikisi aynı bedende yaşamaya çalışıyorsa.... Aşk...Aşk onun için güven gerektiren bir şeydi. O yıllar önce aşık olup güvenini kaybetmişti. Aşkı tatmıştı. Ama artık aşka inancı kalmamıştı. Mutlu olmak için, aşkı tekrar yaşamak için seçim yapmalıydı. Bir kara vermesi gerekiyordu. Hangisini yaşamak istiyordu? Geçmişini mi yoksa geleceğini mi? O bir seçim yaptı. Her ne kadar ara ara ikileme düşse de kendince doğru olanı yaptı. Kimi zaman acı çekti kimi zaman mutlu oldu. Peki aşkı yaşayabildi mi? Kendi hayatını kurabildi mi?Lengkap
ÇÜRÜK VİŞNE
Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."Lengkap
KARANLIK İZLER
Kate'nin yaptığı gizemli olayların peşinde olması ile yaptığı bir çok hatanın farkına varmadan devam etmesi ve sorun yaratması. Birçok bölümle sizleri bekliyoruz. Okursanız sevinirim ♡🧚♀️Lengkap
KADER MATI
Ve kader oyununu oynadı. Şimdi kaybedenler yanmaya mahkum, kazananlar zaten yandı. Bir,iki,üç Kaybettin. Bir,iki,üç kazandın. Ve sonunda sende herkes gibi ölümle yüzleştin. Yolun sonunda yanacaksın. Hayır. Küllerin yanacak, çünkü sen oyuna başladığında yanmıştın. -KADER MATI-
Alya Asil (GERÇEK AİLEM)
Alya özer (asil ) küçük yaştan beri ailesinin intikamı için yanıp tututuşur tam herşey bitmişken gerçek ailesi ortaya çıkar. Bütün dengesi alt üst olurken aşk karşısına çıkar
Elimde tuttuğum kitabı incelmeye devam ettim. Bakışlarını üzerimde hissedebiliyordum. "Seni kendisine çağıran herkes, seni senden uzaklaştırıyor." "Kimin sözü bu?" içimde bir yerlerde bir huzursuzluk duydum. Karşımdaki yabancıdan içten içe etkileniyor olmanın yarattığı bir huzursuzluktu. "Seneca." Elimde tuttuğum kitabın yazarına döndü bakışlarım. Aynı yazardı. Şimdiye kadar hep birileri tarafından bir yerlere çekilmiş olmak ve asla kendim olamamamın farkındalığını tek cümlede özetleyebilmişti Seneca. Gözlerine bakmaya devam ettim. "Ben seni kendime çağırmıyorum." Cevap vermedim. Aramızda kısa sayılmayacak bir sessizlik oluştu. Gözlerindeki derinliğe kilitlendim. Beni hapsetmesine ve bütünüyle yutmasına izin verdim. Biliyordum, hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Biliyordum, birbirimizi paramparça olana denk mahvedecektik. Bilmediğimiz şey, o saatten sonra olan her şeyin bende derin yaralar oluşturacağıydı. Ve biz, geri dönüşü olmayan yola o an girdiğimizin farkında bile değildik. "Hiçbir şey olmayan bir şey, Hiçbir şey olmayan bir şeye aşık olmuş. Hiç var olmamış, hiç var olmamışın yolunu kesmiştir. Hepsi hayal, ya gerçek?" ©tüm telif hakları saklıdır
Detail lengkapPanduan Muatan