DİPTEKİ NEFESLER

"Yaralarım var." dedim. Bakışlarımı zifiri gözlerimden çekip ucu bucağı olmayan ormana baktım. Bir süre oluşan sessizlikten sonra kalkmaya karar vermiştim ki önüme uzatılan yaralı, kanla kaplı elle tekrar ona baktım. Elindeki kanın bir kısmını acemice beyaz kazağına silmişti.

"Elimi tut ki senden aldığım güç ile yaralarına ben ilaç olayım, Umudun Yankısı." dedi. Yaralı elleri ve yaralı ruhuyla benim ruhumu iyileştireceğini iddia ediyor ama onun ruhuda yaralı, onun yaralarını kim iyileştirecek.

Ben onun yaralarına ilaç olamayacak kadar zehirliyim.

Umudun Yankısı dedi bana ama ben bana verilen ismin zıttıyım.

Ona göre Umudun Yankısı ama bana göre o isim bile bana ait değil. Hiçbir şeye sahip olamadığım gibi bu isme sahip olmayı da hak etmiyorum.