Beyaz Prens

"Dokunuşumu hissettin mi?"

"Sevgilim, çok güzelsin."

Genç kadın sevgilisinin yanına uzanıp onun güzel yüzünü ince parmaklarının ucuyla okşadı.

"Seni çok seviyorum."

Adam kadının dudaklarına uzandı.

"Benimkiyle kıyaslanamaz."

Fısıldaşmalarına eşlik eden mum ışığı söndüğünde genç kadın çıplak omzundan aşağıya sarkan örtüyü düzeltip endişeyle etrafına bakındı.

"Burada olduğumu kimse tahmin edemez sevgilim. Hiçbir elf bir cadının inine girmez."

Genç kadın gergin surat ifadesini dağıtıp yatağın yanındaki çekmeceden yeni bir mum çıkarttı ve yaktı.

"Kötü bir cadı olduğumu mu düşünüyorsun yoksa?" dedi kıkırdayarak.

Genç adam onu üstündeki örtünün düşmesini önemsemeden belinden zarifçe kendine çekti. Dudakları arasında bir santimlik bir mesafe kalmıştı.

"Belki de ben kötü cadıları seviyorumdur."

Şehvet araya girdiğinde odadaki mum ışığı, dışardaki sağanak yağış ve fırtınaya eşlik ederek titredi. Gök gürleyerek onların vahşi tutkusuna eşlik etti. Genç kadın dudaklarını sevgilisininkilerden ayırdığında yavaşça yataktan ve ondan uzaklaştı. Sarmaşıklardan yapılma sürahisinden bardağa su doldurup yudumladı. Daha sonra da sürahiyi kapının yanındaki, ağaçtan yapılma komodinin üzerine geri bıraktı.

O yatağa geri döndüğünde gök bir kez daha şiddetle gürüldedi. Sanki gökyüzünde birileri amansızca yardım çığlıkları atıyordu ama kimse onu duymuyordu. Duyanlarda duymazlıktan geliyordu.

Odayı aydınlatan zayıf mum ışığı bir kez daha söndüğünde genç kadın sevgilisinin kolları arasında ona sıkıca sarılmış uzanıyordu. Birazdan kendisini bekleyen tatlı rüya ve huzura öylesine muhtaçtı ki bunu her gece yaşamak istemesine rağmen sürekli buluşamamaları onu çok üzüyordu.

Kendini derin ve huzurlu bir uykunun kollarına bıraktığında kabus mu rüya mı bilemeyeceği şeylerin