Yanlız Kalpler

" En korktuğun şey ne ? " Diye sordum cevap verip vermemekle kararsız kaldı " ölmek " dedi " ölünce yaptığım hatalardan çok korkuyorum"

Kalbim acıdı " sen " dedi " sen korkuyor musun ?"

" Hayır " dedim sert bir şekilde yutkundu . Bakışlarından derin duygular gezindi.

Yine uzun bir sessizlik oldu saniyeler uzun dakikalara dönüştüğünde " cennet " dedi .

Sandalyesini biraz daha yaklaştırdı . Artık ona daha dikkat ettiğimde saçlarının dağılmış olduğunu ve göz altlarının mosmor olduğunu gördüm sanki hiç kalkmamıştı buradan

" İsminin anlamı cennet bu yüzden senin ismini çok seviyorum" birşey söyleyemedim .

" Benim cennetim olurmusun ? "

" Belki o zaman ölümden korkmam " gözlerime öyle bakıyordu ki yalvarır gibi ilk geldiğimde bana asla bakmayan adam gözlerimin içine büyük duygularla bakıyordu .

Gözlerimi kaçırıp odada gezdirdim o an buranın hastane olmadığını fark ettim bakışlarımı tekrar gözlerine çevirdim .

" Olamam " dedim . Gözlerindeki kırgınlık yüzünden ağlayabilirdim .

" O kadar güzel değilim " güzelsin diyemedi .

Sandalyesini benden biraz daha uzaklaştırdı ve ayağa kalktı " iyi hissettirecek " dedi " başkasını düşünerek uyumak "