Gölgelerin Dansı

Silahı kendinden uzak tutmak için büyük bir çaba sarf ediyordu. Yerde hâlâ debeleşirken dudaklarından kelimeler birden döküldü. "Ölmeden önce son bir şey istiyorum."

Durmadı, hâlâ silahı Mira'ya çevirmeye çalışıyordu. "Bu lanet yerden gitmek mi?" diye sordu sertçe. Mira, kafasını göremeyeceği hâlde iki yana hızlıca salladı.

"Hayır."

Sanki bütün yıllarının hırsını kendisinden almak istercesine sinirliydi. "İçerideki kişiden kurtulmak mı?"

Mira, kafasını tekrar hızlıca iki yana salladı. "Hayır." Nefes nefese söylediği şeyi kendisi bile zar zor duymuştu.

Durdu.

"Ne o zaman?" Sorduğu soruyla düşündü. Ne istiyordu? Neden böyle bir şey demişti? Kurtulmak amacıyla aniden söylenen bir şey miydi yoksa zihninin kendisini uyarmak için oynadığı bir oyun muydu?

Düşündü, düşündü, düşündü... Sonsuza kadar düşünürdü ama bulamazdı. Ondan isteyeceği tek şey onu öldürmesiydi.

Konusu: Mira, hobisi için piyanoya başladığı zaman başladı bu garip olaylar. Kimsenin duymadığı sesler, göz teması kurduğu kişilerin zihninden geçenleri duymaya başladığı anlar delirdiğini sandı. Taa ki abisi ve kuzeniyle gittiği okul kampında bir kızla tanışına ve hayatı değişene dek. Bir kurt tarafından saldırıya uğradığı an anladı her şeyi. Bir tek o ve onu buraya sokan kızın düşüncelerini duyamıyordu. Kendisini yüzyıl asırlar önce, onların yaşamında bulduğunda özel güçlerini keşfeder.