We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Mokita

Mokita

  • WpView
    Reads 100
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Sep 27, 2023
WpInfo
Fiction
Romance
Karanlığa bürünen şehrin sessizliğile dansı bahşedildi, gecenin yanlızlığı ruhun bedeni terk edişi ölümünle süslenen ruhun bedeni ter edilişi yaşam tanenleri yeni bedene kavuşan ruhyla "Alevler" içinde yandı. O ki karanlık gece esir gece"o gece kanlı geceydi " sesler seler geliyor du bu çocuğun artık müzik sesiydi nini sesiydi Bir insanın acı çığlıkları çocuğun müzik sesiydi, "oyuncağı silahlar her çocuğun silahı oyuncağı vardı eline ağır gelen büyük metal önüne koyulan buğulu gözler az sonra bir oyun oynanacaktır, Şşş dünya sesizliğe gömüldü buğlu gözler kapandı bidaha açılmamak için, çocukluk yok oldu bidaha geri gelmemek üzere..
All Rights Reserved
#230
hırs
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines