Leoman

Küçüklükten beri tuhaf şeyler hisseder, tuhaf olaylara neden olurdum. Annem tarafından tamamen kısıtlanarak büyütüldüğümde, yeni bir kasabaya okumak için getirildim.
Kasabaya adım attığım ilk anda tuhaf bir enerji sezinlediğimi biliyordum. Burası çok farklı gizemlere sahip bir yerdi. Ben ise oraya ait değildim, nereye ait olduğumu bile bilmiyordum ancak kendime dayanmam gerektiğini, bir gün her şeyin yoluna gireceğini söylüyordum.
Ta ki karşıma o çıkana kadar. Baştan sona beni tanıyor olması şüpheli, sürekli karşıma çıkması ise endişe vericiydi.
Benden bir şey istiyordu, bilmediğim ve ona verebileceğimden emin olmadığım bir şeyi istiyordu.
Bu neyin sonu veya neyin başlangıcı olabilirdi ki?
Kendimi keşfetmem gerekiyordu ancak yapamıyordum, tek başıma yapamıyordum. O varken yapabildiklerime inanamıyordum. O benim tetikleyicim ve patlama sebebimdi. O beni, tamamlanmış biri gibi hissettiriyordu. Kendim olmam için ona ihtiyacım vardı. O gizemli ve cehennem ateşi ile yanan adam benim sonum olacaktı ve ben bunu onu gördüğüm ilk andan beri biliyordum.