Kırık Ruhlar

"Karşımda oturan adama çevirdim bakışlarımı. Sanki hiç tanışmıyormuş gibi, sanki hiç sevmemiş gibi, sanki onca zaman sırt sırta vermemiş gibiydik.

İki yabancıymış gibi bakıyorduk birbirimize.

Onca anı, kahkaha, hüzün, gözyaşı... Bir anda nereye kaybolmuştu?

Onu deli gibi özlediğimi gözlerine bakarken daha iyi anlıyordum. Kalbimi hızlandıran, cümleleriyle ruhuma dokunan adam şimdi gözlerini benden yana çevirirken bile zorluk çekiyordu. Canım yanıyordu; çünkü özlemek istemiyordum. Ona sarılmak, kollarına uyumak istemiyordum. Artık bizim için hiç umut yoktu biliyordum ama "Gel." dese hiç düşünmeden arkadasından gider kendimi bilinmezliğin kollarına atardım.

Bu sabah onu rüyamda gördüğümde, rüyamda ona sarıldığımda ne kadar huzurlu hissettiğimi hatırlıyorum. Uyandığımda canım çok yanmıştı çünkü bizim için böyle bir gerçeklik yoktu.

Dilerim bu da bizim masalımızdır ve bütün zorluklara rağmen mutlu sona ulaşırız."